quo te filiorum ꝑuerſitas non ꝑturbat. immo conſolētur te et cete-ra ꝯſolatoria ꝑ neptem meam tacta ſuꝑius de carentia liberorumFercio ꝯſolentur te et illa ꝯſolatoria que ſupra ꝑ meā ꝯſobrinamdicta ſunt de carentia veneree voluptatis. Veniqꝫ cōſoletur te ꝙſecundū hugonē illū regularē ꝯtinenſ vita mūdicie gignit florempietatis parit fructū. bone ꝯſciētie ꝓfert odorē. Quis aūt hec vbivel carnalis minus ve mundꝰ non potius in ſe diligeret et eligerꝫꝙͣ ꝯcubitū ꝯiugalem. In his ſiquidē ꝯſiſtit ſecura mens. de qua ſa-lomon ait. ſecura mens quaſi iuge ꝯuiuiū .ſ. hoīs etiā viatoris. Sꝫet eiſdē floribus fructibus et odoribus celeſtes cōuiue proculdubio plurimū recreanttur.VI. CONISIDERACIO.exta puella ad ꝯſueta mr̄imonij iura reuertēs ſic ait. Eſt ne ti-bi mr̄imoniū oneroſum rōne difficultatis educādi et nutriēdimultā ꝓlem Eſt inqͥes. Sꝫ iacta cogitatū tuū in dn̄o. et ipſe te enutriet. atqꝫ ꝓlem. ml̓tos .ſ. et varios modos hn̄s ꝓli tue ꝓuidendiAn non diuinū ꝓmiſſum ab onere ſuꝑflue ſollicitudinis te alleui-abit. quo quidē ꝓmiſſo ille qui volucres celi paſcit. etiā homini teſte apl̓o dudum dixit. Non te deſerā neqꝫ derelinꝙͣ. cuiꝰ verbi ſa-num intellectū diſcas ꝑ illuſtrem aquinēſem qui de deo loquenteapl̓o et dicēte. Ip̄e em̄ dixit n̄ te deſeram. poſtillādo dicit hoc eſſerōnem quare non debemus ſuꝑflue eſſe ſolliciti. ſꝫ tn̄ facere quodin nobis eſt cum fiducia diuini auxilij. Ipſe em̄ dixit joſue primo.Non te deſerā quin tibi miniſtrem neceſſaria. dūmodo facias quodin te eſt debito modo q̄rendo neceſſaria. Hec aquinenſis qui etiampoſt ſequēs verbū neqꝫ derelīꝙͣ fiduciā diuini auxilij extēdit etiamad ſemen iuſti viri. inducēs illud psͣ. Non vidi iuſtū derelictū. necſemen eius querēs panem. Deniqꝫ ꝙ autoritati diuine et ꝓmiſſohmōi de hn̄do auxilium dei in hac materia ſit pijs parentibꝰ cumomni fiducia innitendū. nec aliquatenus heſitandū. ad hoc plurima exempla faciunt. Inter que vnū inſigne recitatur de vxorē videlicꝫ cuiuſdam pauꝑis militis que ſimul et ſemel duodecim puerosmaſculos peꝑit. quos ꝓpter pauꝑtate non ſperabat ſe poſſe enutrire. timenſqꝫ ob hoc odium et ꝯmotionē viri ſui cōmiſit ancille ſuevt mox illos infantulos in quadam riparia ſubmergerꝫ. Illa itaqꝫancilla hac de cauſa ſe cum illis infantulis ad ripariā conferenteet tamen circa factum ſibi cōmiſſum an ꝑficere vellet heſitāte. ac-cidit ꝙ archiepiſcopus colonienſis cum patre puerorum de quo-dam loco equitans ſuperuenit. Qui videns a remotis dictam an-cillam circa litus fluuij occupatam. vni de ſua cōmitiua mādauitvt illuc equitaret et quid ibi ageretur aduerteret. Quo reuerſo etdicente ſe tot ſimul infantulos inueniſſe. Ipſe epiſcopus ad fluuium illum celeriter equitauit et videns illos duodecim puerulos