gaudium inducere. Dixit nanqꝫ dulciſſimus magiſter dilectis di-ſcipulis. Beati eſtis cum maledixerint vobis homines et dixerintomne malum aduerſum vos mentientes propter me. Gaudete et exultate quoniaꝫ merces veſtra cōpioſa eſt in celis. Hec dixit. et certe iam dilectos ſibi non fefellit et exiſtens veritas fallere non nōuit. Ecce igitur cuꝫ inquit maledixerint vobis homines et ſic in ꝑſona ipſoruꝫ conſolatur etiam alios ſuſtinentes maledictiones nōab vno tantum ſed illatas a multis. Iteꝫ dicit et dixerint omne malum aduerſum vos et ita nullum excipit genus infamationis. ad-dit autem mentientes et ſic conſolatur potiſſime innocentes. quibus quidem hec pati ſignum eſt ſue predeſtinationis quoniaꝫ mer-ces copioſa eos manet in celis. Dicit autem principio. Beati eſtisſcꝫ in preſenti quia qui ſunt eiuſcemodi preſentem ſeu parum diſtātem cauſam habent beatitudinis ſue. vel ſic dicit quia nunc beatiſunt in ſpe qui poſt modicum nunc cenſendum erunt in re. nec mi-nus poteſt verbum magiſtri ad dilectos importare. Spes autem ēcerta expectatio future beatitudinis. O ꝙͣ ergo gaudendum hac īcerta expectatione. ſpe inquit apoſtolꝰ gaudentes. ꝓpter quod etipſe magiſter admonet dicens. Gaudete et exultate. quando anteꝫHoc alio in loco manifeſtat. Gaudete inquit in illa die et exulta-te. i. in illa die qua dixerint homines omne malum aduerſum vosvel in illa die id eſt in illa illuſtratione qua certificati eſtis qua nōquaſi in incertum curritis. ſed certitudinaliter ſi non ponatis obiIII. CONSEHA.cē mercedeꝫ in celis copioſaꝫ expectatisArcia puella ſic ait. Nonne prius kariſſime que bona humilia-Ationem conſequantur didiciſti. quoniam em̄ multa ſunt et ma-gna. Idcirco de obtrectationibus non turberis cum per illas deoordinante vtiliter humilieris. Vis hoc ſcire. Audi gratianum gratioſe loquentem. Licet inquit detractio ſit ex vitio detrahentiū. tn̄ex iuſto dei iudicio nonnūꝙͣ aduerſus bonos excitatur vt quos vl̓domeſtica preſumptio vel aliorum fauor in altum extulerat de-tractio humiliet. Audi ad idem ꝙͣ egregie locutus ſit gregoriꝰ ꝓut recitat̉ ī venerabili volumīe decretoꝝ. Sūt inquit plurimi quivitam bonorū fortaſſe ampliꝰ ꝙͣ debēt laudant et nequa elatio delaude ſubrepat permittit om̄ipotēs deus malos in obtrectationeꝫet obiurgationem prorumpere vt ſiqua culpa ab ore laudantiumin corde naſcitur. ab ore vituperantium ſuffocetur. Hinc eſt ꝙ do-ctor gentium ſe in predicatione currere teſtatatur inter infamiamet bonam famam. Qui etiā dicit vt ſeductores et veraces¶ Capitulum decimumquintum continens conſolationes ſuperaccuſationibus et criminationibus ſuper maledictionibꝰ et conuitijs ſuper impactionibꝰ īſultationibꝰ et blaſphemijs et ſuper vituperijs obprobrijs ſiue contumelijs.
R 2