Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

nam finis illoꝝ mors eſt. nunc autē liberati a peccato. ſerui aūt facti deo habetis fructum veſtrum in ſanctificatōnem. fineꝫ vero vitam eternam. Sane licet johanes os aureum fructꝰ penitentie ma-gis ſpecificet vt prius ſoror mea cōmemorat. O inquit penitentia⁊cͣ. tamen ſi bene velles aduertere fructꝰ penitentie principali autumni fructui aſſimilatur ſcꝫ fructui vinee. Nimirum ſicut ille fructus per torcular comprimitur et ſequeſtratis fecibꝰ vinū exprimitur quod deum letificat et homines. Ita ſimiliter per torcular contritionis preſſa conſcientia et peccatoruꝫ fecibꝰ ſequeſtratis exprimitur in corde penitentis fructꝰ ſanctitatis qui letificat hautdu-bium xp̄m deum et hominem. et nihilominꝰ ſpiritꝰ celeſtes. Quip-pe gaudium eſt angelis ſuper vno peccatorē penitentiam agenteergo penitentia apte intelligi poteſt per vineam illam d̓ qua ꝓph̓aloquens zacharias. Nunc inquit non iuxta dies priores ego faci-am reliquijs populi huiꝰ dicit dominꝰ vinea dabit fructum ſuumNum igitur patet ꝙ tempꝰ penitentie ſeu confeſſionis faciende ſitad modum temporis vernalis pulcherrimis floribus. et ad modūtemporis autumnalis abundans peroptimis fructibꝰ. conditionehabens temporis vtriuſqꝫ. merito debet eſſe tempus gratum et acceptabile vtpote tempꝰ ſalutis et leticie quapropter. o amice tempus confitendi non deberet te aliquatenꝰ contriſtare.V. COIISIOERATIO.VVinta puella ſic ait. Cur vereris frater tua peccata ſacerdotiper confeſſionem ſecretam notificare cum poſt notificationeꝫea penitus neſciat ſicut homo. ſed tantummodo ſicut deꝰ. Eſtimoquidem ꝙ ſi mille hominum multitudo vel tota patria ſciret ea ſoli ſacerdoti libenter ea notificares. ſi ſcires ea per hoc ab omni aliorum ſubtrahi noticia. Sed quid. Ecce notificando peccata tua ſa-cerdoti non tanꝙͣ ſibi ſed tanꝙͣ deo. hoc fit pro certo ꝙ ꝙͣuis anteconfeſſionem et contritioneꝫ ſint nota deo et celeſtis patrie ciuibꝰnon paucis. quos etiā occulta noſtra non latent. ab eoꝝ tam ocul̓ſeu noticia per confeſſionem peractam fideliter ſubtrahuntur. cuꝫdeus ipſe ignoſcat quaſi extunc non noſcat et ab alijs ea abſcon-dat. Audi magnuꝫ patrem Auguſtinū quo ꝑacto iudex deꝰ et aſſeſſores peccata ignoſcant. Iuſticia inquit d̓ celo ꝓſpexit tāꝙͣ dei dn̄-tis. Parcamus homini huic qꝛ ip̄e ſibi non pepercit. ignoſcamꝰ qꝛipſe agnoſcit. Audi quoqꝫ et de abſconſione peccatorum egregiuꝫdoctorē greg̓. qui de hoc loqui ꝯſolabiliter reperit̉. Apud miſericordem inquit iudicem nec ille fallax habetur qui ad veritateꝫ re-uertitur etiam poſtꝙͣ mentitur quia oīpotēs duꝫ libēter noſtraꝫ penitentiam ſuſcipit ipſe ſuo iudicio hoc quod errauimus abſcondithec ille. et bene videtur hoc dictum. Nonne eniꝫ abſcondit lepraqui maculas eius ſic abluit ꝙ eū etiam qui leproſus priꝰ erat adeomundum reputat ꝙ amplecti eū non rennuit. Vere ſic eſt ī ꝓpoſito