Ocioſitas inquit eſt mater nugaꝝ. nouerca oīm virtutum. ipſa em̄eſt que virū fortem fortiſſime precipitat in reatum. Facit em̄ ſuffocare virtutem. nutrire ſuꝑbian. et viam ꝯſtruere ad gehennam.II. CONSIDEEATIO.IEcunda puella ſic ait. Cur homo occupatōes refugis. Dicesforte quia ſunt laborioſe. Sed cur labores declinare ſatagis.Dices forte qꝛ mihi ſunt graues. Sed ꝯtra hec preter ea que ꝑ ſo-rorem meam ſupra declarantur. Audi ꝯſilium patris clareuallis.Subito inquit ꝓcedendum de vmbra ad ſolem. de otīo ad laboreꝫ.graue cernitur om̄e qd̓ incipit. Si tamen ab hijs diſſueſcere. ab il-la ſe pauliſper aſſueſcere ceperit. vſus tollit difficultatem. inuenitqꝫ facile eſſe qd̓ impoſſibile ante putauit. h̓ ille pater.¶ Capitulum decimumſextum ꝯtinens ꝯſolationes ſuper cure aīa-ruꝫ impoſitōne ſiue ſuꝑ onere prelatōis impoſito hoī inuolutarioExtodecimo poſt premiſſa ad ꝯſolatricem acceſſit etiāaliꝰ triſtis quem cura animarum impoſita et onꝰ p̄lationis inquietabant petens ꝯſolari cui illa huius reigratia de ſuis puellis tres adiunxit.I. COHSIDERATIO.Mima puella ſic ait. O homo cur attendis ad cure inquietudi-nem ſeu ad incommodū trāſitorij laboris et non magis ad maioreꝫ requiem; q̄ ex p̄latōe ſꝑanda eſt eterne beatitudinis. Vis ſci-re ꝙ maior ſit ſꝑanda; Audi v̓bum magni pr̄is augͥ. decretoꝝ vo-lumīe recitatū. Nihil eſt inqͥt in hac vitā et maxime hoc tꝑe diffi-ciliꝰ laborioſiꝰ et ꝑiculoſiꝰ ep̄i aut p̄ſbiteri officio; ſꝫ apud deuꝫnichil beatiꝰ. ſi eo modo militet̉ quo noſter imꝑator iubet. Dicesforte nō refugerem laborem. ſꝫ periculū qd̓ iſte pater innuit anxiꝰformido. Profecto ita dicens nō erras omī quacunqꝫ. ſꝫ tamen eſtqd̓ pactum reformat qd̓ tam in laboribꝰ ꝙͣ etiā in ꝑiculis tuum adiuuat imꝑfectum. Nunꝙͣ legiſti angelis ſuis deꝰ mandauit de tevt cuſtodiant te in omnibꝰ vijs tuis. In manibus portabunt te. neforte offendas ad lapidem pedem tuū. Suꝑ aſpidem et biſiliſcumambulabis; et ꝯculcabis leonem et draconem. Pictū eſt ita per lapidem duros. ꝑ beſtias aūt predictas audaces feroces et vniuer-ſaliter beſtiales ſubditos. nonnunꝙͣ venenū ꝑuerſi iudicij et detractionis in p̄latum effundētes deſignādo. qͣles non abhorrere hōibone ꝯſcientie gr̄a dilectionis ꝓximi. docet pater clareuallis. Nihil inqͥt formidet cum tali ꝯſcientia cuꝫ ſancto job frater fieri draconū. et ſociꝰ ſtrucionū. Sꝫ et cui p̄miſſa de angeloꝝ cuſtodia ſintdicta ptꝫ ex p̄cedētibꝰ. Dicta ſiqͥdē ſūt ei qͥ dixit vt p̄mittit̉. Tu esdn̄e ſpes mea altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. Si itaqꝫ ſꝑantē in dn̄oatqꝫ apud ipſum refugij locum altiſſimum fiducialiter querentem