ſeruicij obſeruatione. ac aſſidutſacre ſcripture indagatione ſatisprobauit. hunc quem ſuſceperatperegrinum non eſſe girouagumſꝫ ſtabilem ⁊ vere fidei domeſticuꝫVnde ⁊ quoſdam de ſuis familiariter pro eo alloquitur dicens. Oꝙ felix eccleſia que deo volēte iſtodonabitur ſacerdote Ergo neceſſarium valde videtur mihi ⁊ vtile vthuic famulo dei petam regimē ratiſponenſis epiſcopij. qui optimeconuenit ſicubi abundat bona voluntas vt eam etiam ad bona opera procedere faciat bene collata facultas. Bonum quippe quod hicvir ſeminare voluit induratis cordibus paganorum ⁊ ſalutis obſequium quod reppulit cecitas illorum quandoqꝫ fortaſſis hoc eodeꝫagrum dominicū excolente dabitfructum ſuum in populis chriſtianorum Ad hec quidam reſpondētes dixerūt Quomodo fieri poteſtvt iſte pauper ⁊ ignotus ad honorem accedat tanti epiſcopatuſ:cum iam alique alti ſanguinis ꝑſone hunc apud imꝑatorem predijs ⁊ pecunia compenſanteˢ ſibicontenderunt acquirere.? Quibuſille refert verba ponderoſa: ſꝫ nonadeo moroſa. diuina ⁊ humanavalde inter ſe probantur diſtartiudicia: ſed ſcrutator cordiū ⁊ reuum ab inicio mundi elegit contemptibilia ⁊ ignobilia vt confūderet fortia Et econtrario mundꝰquod ſuum eſt ſuperbe ad horamextollit ac in breui cum confu ſione diſtollit. Vnde opere preciumculxviij.cenſeo quo mittam ad marchicomitem. cuius conſilio multa ſoletfacere imperator vt fuggeret ei neper ambitionem aut ſymomacāhereſim. quemꝙͣ epiſcopalem ſinat accipere dignitatem: ſed ob eternam remunea̓tionem quē humilem ac modeſtum ⁊ erudituminuenerit. necnon officijs eccleſiaſticis aptuꝫ eſſe probauerit: hūccuiuſcumqꝫ ſit conditionis vel parentele promoueri faciat ad culmen eccleſie Per legationem igitur epiſcopi ac fuggeſtionem cōfiliarij. imperator ſua ⁊ eccleſie vtilitate admonitus. immo qd̓ veriˢeſt nutu dei. ī cuius manu eſt corregis. princeps bonus otto ſecindus animo mutatus. omnes quipro eodem epiſcopatu adipiſcendo laborabant auertit ⁊ ſe totumad electionem venerandi viri conuertit wolfgāgi. ſicqꝫ legatos pꝰeum celeriter mittit. Qui vt miſſifuerant per gentes īuenerunt eūcum prenominato epiſcopo commorantem: ſed iam ad patriamrepedare cogitantem Beatus aūtwolfgangꝰ ignarus erat legacōnis imperatoris ⁊ ceterarum rerūpro ſe geſtarum ⁊ idcirco animūintendebat aliorſum Cumqꝫ legati quare venerint ei indicarent. pͥmum recurrit ad ſecretarium cordis fui. ſe ſuaqꝫ deo cōmendans īītimis deinde epiſcopo piligrimocuius caritate ibi detētus ea̓t cauſam ſuam exponēs id qūo grauabatur tempea̓mento lenibat ſimplicitatis columbe ac prudentie