oblituſqꝫ in quo vndiqꝫ poſitus erat ſeipſum dulcedine illius modici mellis totū dedit Viicornis autmortiſ tenet figurā que hoīeꝫ ſemper proſequit̉ ⁊ apprehēdere cupitBaratruꝫ vero mundus eſt omnibus malis plenꝰ. Arbuſtula vmiꝰcuiuſqꝫ eſt vita que ꝑ horas diei ⁊noctis quaſi ꝑ mure albū ⁊ ingͣꝝīceſſanter ꝯſumitur ⁊ inſciſioni appropiquat. Baſis ⁊ qͣtuor aſpidūcapita ſunt corpus ex qͣtuor elemētis compoſituꝫ. Quibꝰ inordinatiſcorꝑis compago diſſoluit̉. dracōterribilis os inferni cūctos deuorae̓cupiens. dulcedo ramuſculi: delcātio fallax mundi per quā homo ſeducit̉ vt periculū ſuum minime intueat̉. Addidit qͦꝫ dicens Similesſunt iterū mūdi amatores hoī quitres amicos habuit. quoꝝ vnumplus ꝙͣ ſe. ſecundū tantū qͣntuꝫ ſeIerciuminus ꝙ ſe ⁊ quaſi nichildilexit. In magno itaqꝫ ꝑiculo pofitus ⁊ a rege citatus: cucurrit adprimū amicuꝫ eius auxilium querens ⁊ qualiter eū ſemꝑ dilexeritcōmemorās. Cui ille. Neſcio quisſis o hō. hēo alios amicos cum quibus me hodie letai̓ oꝫ quos ⁊ amicos amō poſſidebo. Prebeo tibi tn̄duo ciliciola: vt habeas quibꝰ valeas oꝑiri. Confuſus gͦ ad ſecūdūabijt ⁊ ſimilit̓ eius auxiliū poſtulauit. Cui ille. Non vacat in tecurſubire agonē. Curis etem̄ multiscircūdor. Modicū tn̄ vſqꝫ ad oſtiūpalatij te ſociabor ⁊ ſtatim domuꝫreuertar ꝓprijs vacans negotijs.Cxiſtis gͦ ⁊ deſperans: ad terciumcooij.amicū ꝑrexit. ſibiqꝫ facie dimiſſadixit. Non hēo os loquendi ad te.qm̄ vt debui nō amaui te. Sed tribulatiōe circūdatus ⁊ ab amicisdeſtitutus: rogo vt michi auxiliuꝫferas ⁊ michi veniā prebeas. Et ille hilari vultū dixit. Certe amicuꝫcariſſimū fateor te eē ⁊ tu licet modici beneficij non immemor precedā te ⁊ apud regē interueniā prote: nec in manibus inimicoꝝ tradꝫte. Primus igitur amicus eſt diuitiarū poſſeſſio pro quibꝰ homo ml̓tis periculis ſubiacet. Veniēte vero mortis termino nichil ex oībuˢhn̄s niſi viles accipit panniculos.Secundus amicus eſt vxor. filij etparentes qui tantū vſqꝫ ad monūniētum ꝑgentes protinꝰ reuertuntur ſuis vacātes curis. Terciꝰ amicus eſt fides. ſpes. caritas. elemoſina ⁊ cetera bona opera que nos cūde corꝑe eximus poſſunt precedere⁊ pro nobis apud deū interuenire⁊ ab mnimicis demonibꝰ nos liberare. Hoc inſuper addidit dicēs. Inquadā magna ciuitate cōſuetudofuit ꝙ hoīeꝫ extraneū ⁊ ignotū oīanno in principem eligebāt. Cuiomni poteſtate accepta: quicquidvolebat facere licitū erat ⁊ ſiē omin conſtitutione terram regebat.Illo igitur in oībus delicijs ꝑmanente ⁊ ſemꝑ ſibi ſic eē eſtimanterepēte ciues in eū inſurgebant ⁊ ꝑtotam ciuitatē nudū trahentes inremota inſulā remittebant. Vbinec cibū nec veſtimentum inueniens famē ⁊ frigore vrgebat̉ Tandem quidaꝫ alius: ſublimatus in