vero de cuſtodibus dixit ad eam.Quid faciēs cū an̄ prefectum veneriris: ſi nūc tam guiter cruciaris.Rn̄dit Felicitas. Hic ego pro mepaciar: ibi pro me deus p̓aciētur.Extractis igit̉ de carcere ligatis pꝰtergū manibꝰ ⁊ nudatis natibꝰ ꝑplateas ducunt̉ ⁊ dimiſſis beſtijsSatirus ⁊ perpetua a leonibꝰ deuorant̉. Reuocatus ⁊ Felicitas a leopardis comedūtur. Beatus veroSaturmnꝰ gladio capite trunicat̉.¶De ſanidto Iacobo marpre.Acobus martir cognomēto interciſus. nobilis gene̓: ſꝫ fide nobiliorex regione ꝑſarū ⁊ ciuitate Sapeoriūdꝰ fuit. Hic exxaniſſimis parentibꝰ ortus ē ⁊ vxorē huit. Eratqͦꝫ nōtiſſiꝰ regi ꝑſaꝝ ⁊ inter optīates primꝰ. Accidit aūt vt pͥncipemimo amore ſeduceret̉ ⁊ ad colenda ydola flecteret̉. Hec aūt mr̄ acvxor audiētes: ꝓtinꝰ ſibi ſcpͥſerūtdicētes. Obediendo moͣrli deſeruiſtieū qui vita ē. Placēdo future citoputredimi: deſeruiſti ſempiternuꝫodorē. Veritatē in mēdaciū ꝯmutaſti ⁊ moͣrli obtēperans: viuoꝝ ⁊mortuoꝝ iudice reliqͥſti. Nouerisgͦ no amō futuras exnea̓s: nec tecū decetero aliqͣtenꝰ moritua̓s. Cūaūt has lr̄as Iacobꝰ legiſſꝫ: amare flens ait. Si mrmea q̄ megenuit ⁊ vxor mea a me exͣnee facte ſūtquātomag̓ a me exͣneus factꝰ eſtdeꝰ. ? Cū gͦ pro errore ſuo plurimūſe afflixiſſet: nūcius venit ad pͥncipē qui diceret Iacobū xp̄ianumeē. Quē princeps aduocas dixit.dic mͥ ſi nazarenꝰ es. ? Cui Iacōbꝰe8Etiā nazarenꝰ ſum. Et ille Ergo magꝰ es. Cui Iacobꝰ. Abſit a me magū eē. Cū gͦ ei multa ſupplicia minaret̉: dixit Iacobꝰ. Nō me cōturbāt mine tue. qꝛ tanꝙͣ ventꝰ flāsſuꝑ petrā: furor tuus arires meascito ꝑtranſit. Cui pͥnceps Noli imprudēter age̓ ne graui mortē ꝑeaſCui Iacobo. Hic n̄ mors: ſꝫ ſomnꝰpotiꝰ eſt dicēdū: cum poſt modicūreſurrectio tribuatur. Cui pͥncepsNon te ſeducāt nazarem dicentesmortē eē ſomnū. qꝛ magni imperatores timēt ea. Cui Iacobꝰ Nos nōtimemꝰ mortē. qꝛ de mortē ad vitāfrāſire ſꝑamus. Tūc princeps deꝯſilio amicoꝝ hac ſuꝑ Iacobū tulit ſententia vt ad alioꝝ terroreꝫmēbratī puniatur. Cū aūt quidāex ꝯpaſſione ſuꝑ eū flerent: ille apiotibusit. Nolite ſuꝑ me flere: ſꝫ ſuꝑ voſipſos plāgite. qꝛ ego ad vitā ꝑgo ⁊ſooravobis ſupplicia et̓na debent̓. Tūccarnifices pollice manꝰ eius dextreabſciderūt. ⁊ exclamas iacobꝰ airutum.Libea̓tor nazarene ſuſcipe ramumarboris miſericordie tue naꝫ a cultore vinee ſarmētum abſcidit̉ vitis vt potius germinet ⁊ vberiꝰ cōronetur. Cui carnifex. Si aſſentirevis adhuc tibi ꝑcō ⁊ medicamētum adhibeo. Cui Iacōbꝰ. Nōneꝑſpexiſti ſtipitē vitis. qꝛ cū amputant̉ ſarmēta: ille nodꝰ q̄ remanꝫin ſuo tꝑe cū terra caleſte̓ incipit̉ꝑ ſingula abciſionis loca ꝓducitgermina. Si gͦ vitis putat̉ viciſſitudīe tꝑis vt gͣminet: ꝙͣto magͥ fidelis hō qͥ in vea̓ vite xp̄o ꝯpactꝰ ē:Tūc carnifex indiceꝫ eius abcidit