Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCLXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Attipiēteſqꝫ nos egreſſiſunt de domo nocte. Ingreſſiqꝫ ſunt nauemneſcio quo euntes Cum aūt de naui egrederemur mater neſcio quomō in mari relicta ē Pater vero nr̄portās nos duos ⁊ flens ꝑgebatVenienſqꝫ ad q̄ndam fluuiū trāſiuit cum fratre meo minore et meſuꝑ ripam fluminis dereliqͥt Cumautem reu̓teretur vt me acciꝑet lupus veīt ⁊ illum infātem rapuit ⁊anteꝙͣ ad me appropinqͣret leo deſilua exiens me rapuit ⁊ in ſiluaꝫdeduxit. Paſtores vero erueruntme de ore leonis ⁊ nut̓ritus ſū in illa poſſeſſione ī qua ⁊ ipſe ſcis Et n̄potui ſcire quid factum ſit de patremeoneqꝫ de infāte Hec audiēs minor: cepit flere ac dicere Per deumvt audio frater tuus ſū. qm̄ ⁊ quime educauerūt hoc dicebant ꝙ delupo eruimus te Et ī amplexꝰ ruentes oſculabant̉ ſe īuicē: ⁊ fleuerūtAudiens hoc mater eoꝝ. ꝯſiderasꝙ euentū ſuum ita ſeriatī dixiſſentdiu apud ſe tractauit. ſi filij ſui eſſent. Altera aūt die magiſtrū militum adijt: ⁊ int̓pellauit dicens Dep ſp̄corte dn̄e vt me ad patriam meam ꝑduci iubeas. Igo de terra romanoꝝ ſum: ⁊ ꝑegrina hic ſum Ethoc dicēs: vidit in eo ſigna maritiſui Et eum cognoſcens. cū ſe iam cōtinere non poſſet. ꝓcidit ad pedeseiꝰ ⁊ ait. precor te dn̄e vt exponaſmichi priſtinam vitam tuam Puto em̄ ꝙ tu ſis Placidꝰ magr̄/ militum: qui alio noīe diceris euſtachius Queꝫ placidum ſaluator cōuertit: qui talem ⁊ taleꝫ tēptacōeꝫMxxm.ſuſtinuit: ⁊ cui vxor que ego ſū inmari ablata fuit: q̄ tamen ab omcorrupcōe ſeruata ſū. qui et duosfilios .ſ. Agapitum ⁊ Theoſpitumhabuit Hec audiens Suſtachiuſ⁊ ipſam diligent̓ conſiderans: vxorem ſuam recognouit. ⁊ lacrimatꝰpre gaudio ipſaꝫ oſculatus ē. glorificans deum qui conſolat̉ afflictos Tūc dixit ei vxor ſua dn̄e vbiſūt filij noſtri? Qui ait A feris capti ſunt Et expofuit ei quomodo ꝑdidit illos Et illa Gracias agamꝰ do̓Puto em̄ ꝙ quē admoduꝫ deus donauit nobis vt īueniremus nōs īuicem donabit ⁊ etiā recognoſcerefilios noſtros Stil le dixi tibi. qꝛa feris capti ſunt. Et illa Heſternadie ſedēs in orto audiui duos iuuenes ſic ⁊ ſic ſuam infāciam exponetes: credo ꝙ filij mei ſunt Interroga igit̉ ab eis ⁊ dicent tibi Et conuocas eos Euſtachius ⁊ audiensab eis infanciam ſuaꝫ: recognouitꝙ filij ſui eſſent Et āplectētes eosip̄e ⁊ mat̓ ſuꝑ eoꝝ collum pl̓imūfleuerūt ⁊ crebrius eos oſculabātur Omīs gͦexercitꝰ pl̓imuꝫ gaudebat de inuencōe eoꝝ: ⁊ de victoriabarbaroꝝ Cum igit̉ rediret contigit iam traianū obiſſe: ⁊ fucceſſiſſeei priorē in ſceleribꝰ adrianum Quiꝑ victoria obtēta ⁊ īuenicōe vxoīſ⁊ filioruꝫ magnifice eos ſuſcepit: ⁊magnum coniuuium preꝑauit Altera autem die ad templum ydolorum ꝓceſſit vt ibi ſacrificaret provictoriā barbaroꝝ. Vidēs vero. qꝛEuſtachius nec ꝓ inuencione ſuorū ſac̓ficare vellet: hortabatur vt