Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCLVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

domine gradu bono ſi cognoſcūt̉ſublimati ſūt fratres mei nec promeo poſſe permitta vt aliud aſſequatur cacune dignitatis. Poſthoc rn̄dens ſanctꝰ Franciſcusdixitdn̄e minores ideo vocati ſunt frēsmei vt maiores fieri nō preſumāt Colūbina ſimplicitate plenus:omnes creaturas ad creatoris hortant̓ aniore. Predicat auibus: audit̉ ab ipſis. tangit̉ ab ipſo: necniſi licenciate recēdūt. Prundīesdū eo predicate garrirent: ipo imperate ꝓtinus ꝯticeſcunt. Apd̓porticulam iuxͣ eius cellā cicada īficu reſidens frequenter canebat.quā vir dei manū extendēs vouitdicēs. Soror mea cicada veni adme. Que ſtatim obediēs ſuꝑ eiūsmanū aſcendit. Cui ille. Canta ſoror cicādā ⁊ dn̄m tuū lauda. Queprotinꝰ canens nō niſi licētiā receſſit. Peꝑcit lucernis. lampadibus⁊ candelis nolens ſua manudeturpare fulgoreꝫ. Supra petras reuerenter ambulauit. ⁊ eius intuitu q̄dicit̉ petra. Legit de via v̓miculoſne tranſeunte pedibꝰ cōculcentur⁊ apibus ne inedia ꝑeant glaciehiemali: mel ⁊ optima vina iubꝫappōni. Fraterno noīe aīalia cuncta vocabat. Miro ⁊ īeffabili gaudio replebat̉ ob creatoris amorē.Coronā ſibi magnā fieri prohibebat dicens. Volo ꝙ frēs mei ſimplices parteꝫ hēant in capite ineo Tranſeūti aliqn̄ viro dei ꝑ Apuliā in via magnā burſaꝫ repperitdenarijs tumēſcentē. Quā ſociusvidēs acciꝑe voluit vt pauperibꝰ5erogaret: ſꝫ ille nullatenꝰ permiſitdicens. Non licet fili alienū auferre. Sed cū ille vehemēter inſtaret.Franciſcꝰ paululū oras iubet vtburſā tollat. que iam colubꝝ propecunia ꝯtinebat. Qd̓ vidēs fratertimere cepit: ſꝫ obedientie volēs implere mādatū: burſā manibus cepit ⁊ inde magnꝰ ſerpens protinꝰexiliuit. Et ait ſanctꝰ. Pecuniaius dei nichil aliud ē ꝙ dyaboluſ⁊ coluber venenoſus. Cum frat̓quidaꝫ grauiter temptaret̉: cogitare cepit ꝙ ſi aliqd̓ ſcriptū de majxiinū patris haberet: illa protinusxxttemptatio fugaret̉ Sed cuꝫ rem ſibi nullatenꝰ aperire auderet: quaipiſtmidā vice vir dei vouit eū dices. Pornamnita michi fili cartam ⁊ attramentūiuilatqꝛ laudes quaſdā dei ſcribere voloviuibat raQuas cū ſcripſiſſet: ait Accipe cartulaꝫ hac ⁊ vſqꝫ ī diem mortis tueinuincuſtodias diligenter. Statīqꝫ omuture:.nis temptatio ab eo receſſit. Idēqͦꝫ fr̄dū ſāctꝰ infirmꝰ iaceret: cogtae̓ cepit Ecce morti aꝓpinqͥt pretꝙͣ pl̓imū ꝯſolarer: ſi pꝰ mortē hr̄eꝫtunica pr̄is mei Oꝰ modicū ſanctꝫvōt eū dicēs Tibi trado tunicā iſtā⁊ pꝰ mortē meā ip̄aꝫ hēas pleō iuiadire. Cū apd̓ Alexādriā Lōbardiecū qͦdā hōeſto viro hoſpitatꝰ fuiſſet: ab eo rogat̉ vt ꝓpter euāgelijobẜuātiaꝫ de oī appoſito māducaret. Qui cū eꝰ deuocōi ꝯſentiret: illecaponē ſeptenne preꝑat māducadū. Māducātibꝰ illis: īfidelis qͥdaꝫamore dei elemoſina petit Aoxvirdei nomen audiens benedictum:mēbrum ſibi tranſmiſit caponis.