Iranſeunti ſibi aliquando; muliex quedā nobilis ꝯcito gradu occurrit. Cuius laſſitudine ⁊ int̓cluſos anhelitus miſeratus: quidnāreqͥte̓t inquiſiuit. Et illaOrā ꝓ mepr̄. qꝛ ſalubre ꝓpoſitū quod cōcepi viro meo impediēte n̄ exequorſꝫ in ẜuitio xp̄i michi ꝙͣ plurimuꝫaduerſat̉. Cui ille Vade filia qꝛ cito de eo ꝯſolationē recipies. Et expte dei omnipotētis ⁊ mee ſibi denuncies ꝙ nūc eſt tempꝰ ſalutis⁊ poſtmodū equitatis Qua denūciate vir ſubito immutat̉ ⁊ cōtinētia pollicet̉. ¶ Cuidā ruſtico in qͣdā ſolitudine ſiti deficiēti: fontemaque ibidē ſuis oracōībꝰ impetrailtirtimauit. ¶Cuidā fratri ſibi admodūnon vtiFExt liniſutr ilitafamiliari ſecretuꝫ hoc ſancto inſtigāte ſpūretulit dicēs. Hodie eſthudagi np iat dlinaliquis ſeruus dei ſuꝑ terrā ꝓpteririe Ertiamraiulijqrbi atzialalar/ liquē quoad vixerit nō ꝑmittet doxiipi nlhiintnbnatarminꝰ famē ſuper hoīes de ſeiure. Silixxtttttcut ꝓculdubio fuiſſe narrat̉. Sꝫquibuialeillo ſublato tota in ꝯtrariū ꝯditio.ij ſialietūx5i t ſꝑ̄mutatur. Nā poſt eius felicē trāli xtiſitū p̄dicto fratri apparuit dicēs.nuuiEcce iam venit famēs quā dum viuerē ego: venire ſuꝑ terrā dn̄s nōuiijtamꝑmiſit. ¶ In feſto paſce cū frēsin heremo menſā acuratiꝰ ſolitoxialbis caballeis ⁊ vitreis preparaſjſent ⁊ vir dei hoc cōſpexiſſet. protiiubo intonꝰ greſſum retrahēs capellū cuiuſdā pauꝑis qui tunc aderāt capitiſuo īponit ⁊ baculū manu geſtāſforas egredit̉ ⁊ ad oſtiuꝫ preſtolat̉. Māducantibꝰ igit̉ fratribuſclamat ad oſtuiꝫ vt amore dei pereg̓no pauperi ⁊ infirmo elemoſialv.nam largiant̉. Vocatꝰ pauꝑ ingredit̉ ⁊ in terrā ſolus recūbēs diſcū ponit in cine̓. Qd̓ vidētes fres:ſtupore mīmio ſūt repleti. Quibꝰ ille. Menſā vidi patam ⁊ ornatam⁊ paperuꝫ oſtiati euntiū non eſſecognoui. Pauꝑtatem in ſe ⁊ in alijs adeo diligebat vt pauꝑtateꝫdn̄am ſua ſemper vocaret. Siquādo pauꝑiorē ſeip̄o videret: ꝓtinuˢīuidebat ⁊ ſe ab illo vici timebatNā ⁊ cū die quādā pauꝑculū q̄ndā obuiū habuiſſet̉: ait ſocio ſuoMagna verecundiā intulit nobishuius inopia ⁊ pauꝑtatem nr̄aꝫrep̄hendit. Naꝫ pro meis diuitijspro mea domina paupertateꝫ elegi. ⁊ ecce āplius relucet in iſtoCum pauper corām eo tranſie̓t ⁊vir dei intima fuiſſet compaſſiōecommotus dixit ei ſociꝰ. Et ſi hicpauper ſit: forſitan in to ꝓuincianon eſt eo ditior volūtate Cui virdei dixit. Cito exue tunicam tua ⁊pauperi tribue. ⁊ ad eius pedes ꝓſtratus: culpabilem te proclamaCui ille protinꝰ obediuit. ¶ Quadā vice tres mulieres facie ⁊ habitu per omnia ſimiles obuia habuit que eum taliter ſalutauerūtBeneueniat̉ domina paupertas.Et continuo diſparuerunt ⁊ vltraviſe non ſunt. Cum ad ciuitatem Aretij deueniſſet ⁊ ibi belluminteſtinū cōmotum fuiſſet: viditvir dei de burgo ſuper terram illādemones exultantes. Vocaſqꝫ ſociū ſuū nomine Silueſtrum dixitci. Vade ad portam ciuitatis ⁊ denōnibus vt cuitatem exeant ex
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten