in occidentem inſtar ſolis lampaſreſplēduit. Beatus aūt Proſꝑ inſuis cronicis ſic ait Iheronimꝰ preſbiterī Betlehē toti iam mūdo clarus habitat. egregio īgenio ⁊ ſtudio vniuerſe eccleſie ſeruiens. Vſidorus vero in libro ethimologi.ait. Iherominꝰ triū linguaruꝫ peritus extitit. Cuius int̓pretatio ceteris an̄fertur. qm̄ ⁊ verboꝝ tenatioreſt ⁊ ꝑſpicuitate ſententie clarioratqꝫ vtpote a xp̄iano īterprete verior. ¶ In dyalogo qͦꝫ Seueri diſcipuliſci Martim qui eius tꝑe fuitſic de Iheronimo ſcriptū habetur.Iherominꝰ pret̓ fidei meritu. dotēqꝫvirtutū: nō ſolum latinis atqꝫ grecis ſꝫ etiā hebraicis ita lr̄is inſtructus ē. vt ſe illi in oī ſcientia nemoaudeat ꝯꝑare. Cui iugis aduerſꝰmalos pug. perpetuūqꝫ certamenOderūt eū heretici: qꝛ eos impugͣrenō deſijt. Oderūt clerici qꝛ vitaꝫ eorū īſectabat̉ ⁊ c̓minā Sꝫ plane eūboni diligūt̉ ⁊ mirant̉. Nā qui eūhereticū eē arbitrant̉: inſamunt.Totꝰ ſꝑ in lcōe: totus in libris eſtNon die nō nocte qͥeſcit. aut legitaliqͥd ſꝑ aut ſcribit. Hec SecierꝰEt ſicut ex hijs v̓bis pꝫ ⁊ ſicut ipſe ſepe teſtat̉ multos ꝑſecutores ⁊multos detractores perpeſſus eſt.Quas tn̄ ꝑſecucōes ꝙͣ libēter ſuſtinuerit: patet ex eo qd̓ ſicut dicit īep̄la ad caſellā. Gratias agas doquia dignꝰ ſum hitus que oderitmundꝰ. Maleficū me garriūt: ſedſcio ad regnū ꝑ infamia ⁊ bonamfamā. Itē. Vtinā ob dn̄i mei nom̄atqꝫ iuſticiā vniu̓ſa me infideliuꝫApturba ꝑſeqͣtur. Vtinaꝫ in obpͥrob̓um meū ſolidiꝰ exurgat h̓ mūdꝰtm̄ vt merear a xpō laudari ⁊ ſuepollicitacōis ſperare mercedē. Grata itaqꝫ ⁊ deſidērāda tēptatio ē: cuius premium a xpō ſperat̉ in celo.Nec maledictio grauis ē que diuinā laude mutat̉. Obijt aūt cirta anoꝫ dn̄i. C CClxxxviij. ¶ de noīe.Emigiꝰ a remige qͥ eſt nauisductor vel rector. Vel d̓r a remis q̄ ſūt inſtrumenta qͥbꝰ nauisducit̉ ⁊ egidis luctatio. Ipē em̄ ecntatiscleſiā gub̓nauit ⁊ a ꝑiculo naufraxegij eā duxit ad porta ꝑadiſi. Procraea luctatꝰ ē con inſidias dyabolias¶ de ſancto Remigio ep̄o.peciEmigiꝰ rege Lodo wicū etgente Fracoꝝ ad fideꝫ ꝯu̓Iutuū vt hoc ntiſſe d̓r. Hēbat em̄ rex vxliuus. Aeſe riorē nōſe Rotūdina xp̄ianiſſimā q̄miuta molentinvirū ſuū ad fide nitebat̉ ꝯuertereiipit. Etanaiiſꝫ neqͥbat. Que cū filiū genuiſſꝫ ipIilits deutæſū baptizae̓ voluit: ſꝫ rex oīno provtaimolendaūhibuit. Illa āt qͥeſce̓ nō valēs: tāuibudatꝫ radē vix hoc a rege obtinuit ⁊ filiuꝫInutirū xmtubaptizauit. Qui cū baptizatꝰ eēt:titis emgͣusſubito ē defūctꝰ. Cui rex Nūc appaadā yllablaret qꝛ xp̄s vilis deꝰ ē. qui eū ꝑ quēyaſſeti tbfides pot̓at eꝰ ſb̓līari: n̄ potuit ī vita ꝯẜuare Cui illa Immo in hoc ad̓ meo valde me diligi ſētio. ꝙ pͥniū frc̄m vent̓s mei ip̄m recepiſſeme etatis a pnee epitacognoſco qͥ regnū infinite tuo mēſidiabliꝰ filio meo largitꝰ ē. Cōcepit it̓m⁊ aliū peꝑit que vt pͥmū cū m̄lta īnuhucſtātia baptizari fec̄. ſꝫ en̄ ſb̓ito īfirmat̉: ita ꝙ de eꝰ vitā deſpat̉. Aitqꝫrex vxori. Ve̓ debil̓ ē deꝰ tuꝰ qꝛ nullū ī ſuo noīe baptizatū ꝯẜuare pſ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten