ſententiam Ille autem tremebundus ſurrexit ⁊ quicqͥd vir ſanctꝰp̄cipiebat ꝓtinꝰ adīpleuit. ¶ Cūregnū germanie pro quadā magna ſedāda diſcordia ſeruus dei intraſſet: archiep̄s quidā quēdaꝫvenerabilē clericū obuiā ei miſit.Cui dum clericꝰ ſe ei obuia a ſuodn̄o miſſum fuiſſe diceret: vir deirn̄dit. Alius dn̄s miſit te. Miratꝰille ſe nō niſi a ſuo dn̄o archiepomiſſum fuiſſe affirmabat. Ecōtraſeruꝰ xp̄i diceb at. Falleris fili falleris: maior dn̄s eſt qͣ miſit re xp̄ſQd̓ cericus intelliges ait. Putasꝙ monachus velim fiei. Abſit ame: nō cogitaui nec aſcendit ſuꝑcor meū. Quid multa? In eodē itine̓ ſeculo valefecit ⁊ a viro dei habitū ſuſcepit. ¶ Cū quendā militem valde nobilē ad ordineꝫ recepiſſet ⁊ qͦdā tꝑe viꝝ dei ſeq̄ret̉ gͦmnipjiiēuiſſima cepit temptacōe pulſari.Cū aūt eum quidā de fratribꝰ tātriſtem videret̉ cauſam tante triſticie req̄ſiuit. Cui ille rn̄dit. Scioinquit ſcio ꝙ nunꝙͣ ampliꝰ letꝰero. Rd̓ verbum cum dictus frat̓ad ſeruū dei pertuliſſet: ille pro eoattentius oa̓uit. Statimqꝫ ille frater qui tam tēptatus ⁊ triſtis erattantū ceteris apparuit iocundior⁊hilarior: ꝙͣtum prius ceteris t̓ſtior. Cū autem ei dictꝰ frater vbūineſticie quod locutus fueat amicabiliter improperae̓t. Ille rn̄dit.Et ſi dixi: nūꝙͣ ampliꝰ triſtis ero.xiſCū ſanctus Malachias epiſcopꝰxVbernie cuiꝰ vitam plenā virtutibꝰ ipſe deſcripſit ad xp̄m feliciterMinigraſſet ⁊ vir dei pro eo hoſtiaꝫſalutarem offerret: gl̓am eiꝰ dīor̓uelante cognouit ⁊ eo inſpirante poſt cōmunioneꝫ formā oronismutauit leta voce ſic dicēs. deꝰ c̄beatum malachiā ſanctorū tuorūmeritis coequaſti tribue q̄ſumuſvt qui p̄cioſe mortis eiꝰ feſta agimꝰ vite qͦꝫ imitemur exēpla. Cuidū cantor ꝙ erraret innueret: aitNon erro ſꝫ noui quod dico. demnde aſcendēs ſacrā eiꝰ veſtigia oſculatur. ¶ Cū inſtāte quadrageſiāa multis fuiſſet tironibꝰ viſitatꝰrogauit eos vt in illis ſaltē ſacrisdiebus a ſuis vanitatibꝰ ⁊ laſtiuiis abſtinerent. Quibꝰ nullo mōdo acquieſcentibꝰ iuſſit eis propinari vinum dicens. Bibite poculūanimarū. Quo hauſto ſubito mutati recedunt ⁊ qui modicum tempus denegauerūt totum tempuſvite ſue deo dederūt. ¶ Tandē beatꝰ pater Bernardꝰ morti feliciterappropinquans ait fratribꝰ ſuis.Tria vobis obſeruāda relinquoque in ſtadio preſentis vite quocucurri me memi vi̓bꝰ obẜuaſſe.Nemini ſcandalū face̓ volui ⁊ ſialiquando incidi: ſedaui vt potuiMinus ſēper ſenſui meo ꝙ alterius credidi. Leſus: de ledente nunꝙ vindictam expetij. Ecce cai̓tatēhumilitatem ⁊ patientiam vobisrelinquo. dennqꝫ poſtꝙͣ multa miracula perpetraſſet ⁊ centum ſexaginta monaſteria conſtruxiſſet̉multoſqꝫ libros ⁊ tractatus compilaſſet conſūmatis vite ſue diebus circiter ānos. 63. Anno dni
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten