Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCXIIr
Einzelbild herunterladen
 

ſententiam Ille autem tremebundus ſurrexit ⁊ quicqͥd vir ſanctꝰp̄cipiebat ꝓtinꝰ adīpleuit. Cūregnū germanie pro quadā magna ſedāda diſcordia ſeruus dei intraſſet: archiep̄s quidā quēdaꝫvenerabilē clericū obuiā ei miſit.Cui dum clericꝰ ſe ei obuia a ſuodn̄o miſſum fuiſſe diceret: vir deirn̄dit. Alius dn̄s miſit te. Miratꝰille ſe nō niſi a ſuo dn̄o archiepomiſſum fuiſſe affirmabat. Ecōtraſeruꝰ xp̄i diceb at. Falleris fili falleris: maior dn̄s eſt qͣ miſit re xp̄ſQd̓ cericus intelliges ait. Putasꝙ monachus velim fiei. Abſit ame: nō cogitaui nec aſcendit ſuꝑcor meū. Quid multa? In eodē itine̓ ſeculo valefecit ⁊ a viro dei habitū ſuſcepit. Cū quendā militem valde nobilē ad ordineꝫ recepiſſet ⁊ qͦdā tꝑe viꝝ dei ſeq̄ret̉ gͦmnipjiiēuiſſima cepit temptacōe pulſari.Cū aūt eum quidā de fratribꝰ tātriſtem videret̉ cauſam tante triſticie req̄ſiuit. Cui ille rn̄dit. Scioinquit ſcio ꝙ nunꝙͣ ampliꝰ letꝰero. Rd̓ verbum cum dictus frat̓ad ſeruū dei pertuliſſet: ille pro eoattentius oa̓uit. Statimqꝫ ille frater qui tam tēptatus ⁊ triſtis erattantū ceteris apparuit iocundior⁊hilarior: ꝙͣtum prius ceteris t̓ſtior. Cū autem ei dictꝰ frater vbūineſticie quod locutus fueat amicabiliter improperae̓t. Ille rn̄dit.Et ſi dixi: nūꝙͣ ampliꝰ triſtis ero.xiſCū ſanctus Malachias epiſcopꝰxVbernie cuiꝰ vitam plenā virtutibꝰ ipſe deſcripſit ad xp̄m feliciterMinigraſſet ⁊ vir dei pro eo hoſtiaꝫſalutarem offerret: gl̓am eiꝰ dīor̓uelante cognouit ⁊ eo inſpirante poſt cōmunioneꝫ formā oronismutauit leta voce ſic dicēs. deꝰ c̄beatum malachiā ſanctorū tuorūmeritis coequaſti tribue q̄ſumuſvt qui p̄cioſe mortis eiꝰ feſta agimꝰ vite qͦꝫ imitemur exēpla. Cuidū cantor ꝙ erraret innueret: aitNon erro ſꝫ noui quod dico. demnde aſcendēs ſacrā eiꝰ veſtigia oſculatur. Cū inſtāte quadrageſiāa multis fuiſſet tironibꝰ viſitatꝰrogauit eos vt in illis ſaltē ſacrisdiebus a ſuis vanitatibꝰ ⁊ laſtiuiis abſtinerent. Quibꝰ nullo mōdo acquieſcentibꝰ iuſſit eis propinari vinum dicens. Bibite poculūanimarū. Quo hauſto ſubito mutati recedunt ⁊ qui modicum tempus denegauerūt totum tempuſvite ſue deo dederūt. Tandē beatꝰ pater Bernardꝰ morti feliciterappropinquans ait fratribꝰ ſuis.Tria vobis obſeruāda relinquoque in ſtadio preſentis vite quocucurri me memi vi̓bꝰ obẜuaſſe.Nemini ſcandalū face̓ volui ⁊ ſialiquando incidi: ſedaui vt potuiMinus ſēper ſenſui meo ꝙ alterius credidi. Leſus: de ledente nunꝙ vindictam expetij. Ecce cai̓tatēhumilitatem ⁊ patientiam vobisrelinquo. dennqꝫ poſtꝙͣ multa miracula perpetraſſet ⁊ centum ſexaginta monaſteria conſtruxiſſet̉multoſqꝫ libros ⁊ tractatus compilaſſet conſūmatis vite ſue diebus circiter ānos. 63. Anno dni