imperāueruſit martiriſatus eſt.Cornelio ſucceſſit Lutius. LutioStephanꝰ. Stephano fixtꝰ. Hecin Cronica illa legunt̉. Et ſi hoc verum eſt: tunc poſitio Io. beleth vera poſſet eſſe Legit̉ tamen in quadam Cronica alia ꝙ predictꝰ Galienꝰ fuit binomiꝰ. dictꝰ eſt enimGalienus ⁊ deciꝰ. Et ſub illo paſſi ſunt beatus Syxtꝰ ⁊ Laurentiꝰcirca ānos domini. ⁊60. ¶ RefertGregorius in libro dyalogorumꝙ in Sabinia quedam monialisfuit q̄ carnis quidem continētiamhabuit: ſed lingue procacitatemnon declinauit. Hec dū in eccleſiaſancti Laurentij fuiſſet ſepulta āte altare martiris a demonibꝰ ſecata: pars illeſa permanet: altea̓ cōcrematur: ita ꝙ manę adu̓ſtio viſibiliter appare̓t. ¶ Gregoriꝰ quoqꝫ turonen. ayt: ꝙ dū quidam ſacerdos quandam eccleſiam ſanctiLaurentij reꝑaret ⁊ trabs q̄damnimiū breuus eēt: rogauit beatuꝫLaurentiū vt qui pauperes fouerat ſue inopīe ſubueniret. Que ſubito ſic excreuit: vt pars n̄ modica habūdaret. Quam partem ſacerdoſ minutatim incidit ⁊ ml̓taſinde infirmitates ſanabat. ¶ Refert Gregoriꝰ in libro dyalogoꝝꝙ quidam inſuper preſbiter noīeSanctulus Laurentij eccleſiam alongo bardis incenſam: reparae̓volens artifices ml̓tos condluxitQuadam autem vice dū quid eisapponeret non haberet: premiſſa oratione in clibanū reſpexit ⁊ibidem candidiſſimū panē inuenit. Sed cum vix ad vniꝰ prandijēſum tribꝰ perſonis ſufficere videret̓ Laurentiꝰ artifices ſuos nolēsdeficere: ſic p̄dictuꝫ panē ml̓tiplicari fecit: ꝙ in alimētum decem dierum operarijs cunctis ſuffecitIn eccleſia ſancti Laurentij apd̓mediolanū: calix quidā criſtallinꝰ mire pl̓ chritudinis hēbat̉. Quicū in qͣdam ſolennitate ad altarea dyacōno portaret̉: elapſus ē manibꝰ in terram cecidit ⁊ ſtatinicōminutꝰ fuit. At dyaconꝰ merensſfrāgmēta collegit ⁊ ſuꝑ altare ponens beatum Laurentiū exorauitppiui qpͥntaē⁊ fractū calicem integruꝫ ⁊ ſolidaxx ſijtum recepit. ¶ Legitur qͦꝫ in librode mia̓culis btē virginis ꝙ quidāmnuiꝰ vdtiudex Stephanꝰ noīe romē erat:nuilamſteꝫ:q̄ muneā libenter accipiens: mulnuſlatatitoꝝ iudicia peru̓tebat. Hic tresirta ruiraras. iadomos eccl̓ie ſcī Lauretn̄ ⁊ vnū oripli mnata titu ſancte Agnetis violent̓ abſtuIpe. dicu mlit ⁊ ablatā iuiſte poſſedit. Acciimibꝰ maādit̓ autē vt more̓tur ⁊ an̄ dei iudiI iduuuaa. Cijciū duceret̉. Quē ſanctꝰ laurentiꝰriatregricernens ad eum cum ninia indignatione acceſſit ⁊ tribꝰ vicibusbrachiuꝫ eius duriſſime ſtrinxitſig dlat abiItnorūxj⁊ doloe̓ minio cruciauit. Scā veroagnes cum alijs virginibꝰ reſpivetanfibaꝫ.cere in eum noluit: ſed faciem ſuāEpiijIlegosab eo auertit. Tūc iudex ſuꝑ eumſententiam ferēs dixit. Rm̄ alienaſubtraxit ⁊ munerā accipiens veritatem vendidit: in loco iude proditoris tradatur. Sanctus vero ꝓiectus quem idē Stephantis in vita ſua v̓alde dilexerāt ad beatumLaurentium ⁊ ſanctam Agneteꝫ