Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CLXXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

At ille rn̄dit ſe nichil penitus inueniſſe. ſꝫ de ſacculo ꝑntum ſuoꝝeoſdē denarios habuiſſe. Et interrogatus cuius ciuitatis eēt reſpōdit. Bene ſcio ꝙ huiꝰ ciuitatis ſūſi tn̄ hec eſt ciuitaˢ ēpheſiorum.Procōſuldixit. Facvenire ꝑntestuos vt teſtētur ꝓ te. Quod cū noīnaſſet ⁊ nullꝰ eos cognoſceret: dicebāt eum ſe fingere: vt atiqͦmōeuaderet. Et ait Proconſul. Cūocredemꝰ tibi ꝙ hoc argentū ꝑntūtuoꝝ fuerit: cum ſcriptura eiꝰ habeat pluſ ꝙͣ C CClxxij. ānos. ⁊ ſitprimoꝝ dierū decij imꝑatoris. ⁊in nullo ſil̓es ſint argēteis nr̄is.Et qūo ꝑntes tui ante tantum tēpus fuer̄t: tu vero iuuenis vis detiꝑe ſapiētes ⁊ ſenes Ep̄heſi. Idcirco iubeo te legibꝰ tradi: doneccōfitearis qͥd inueniſti. Tūc ꝓcidens alchus an̄ eos dixit. Prodeo domini dicito michi qd̓ vos īterrogo. Et ego dico vobis quodeſt in corde meo. deciꝰ imꝑator qͣfuit in hac ciuitate: vbi eſt. cEp̄sdixit. Fili nō eſt hodie ī terra quiDeciꝰ noīetur. Imꝑator autē fuitan̄ longū tempus. Malchꝰ autēdixit. In hoc dn̄e ita ſtupeo. ⁊ nemō credit michi. Sed ſequiminime ⁊ oſtendam vobis ſocios me&: qui ſūt in monte Selion ⁊ ip̄iscredite. Hoc em̄ ſcio ꝙ a facie decij imꝑatoris nos fugimꝰ. Et egoſero vidi ꝙ ingreſſus eſt deciꝰ īperator in hac vrbem: ſi tamē heceſt ciuitas Epheſi. Tūc ep̄s cogitans in corde ſuo dixit ꝓcōſuli: ꝙviſio eſt quā deus vult oſtendere in iuu̓ene iſto. Perrexeruntēcum eo ⁊ ciuitatis plurima ml̓ttudo. Et ingreſſus eſt prius Malchus ad ſocios ſuoſ. Et poſt eumepiſcopus ingrediens inuenitter lapides litteras ſigillatas duobꝰ ſigillis argenteis. Et cōuocatopopulo legit eaſ. Et audiētibꝰ⁊ mirantibus cunctis ⁊ videntibꝰſanctos ſedentes in ſpelunca ⁊ facies eoꝝ tamꝙͣ roſas florentes ꝓcidentes glorificauerunt deum. Statimqꝫ epiſcopuſ ⁊ pro conſulmiſerunt ad Theodoſium imperatorērogantes vt citō veniret ⁊ mirabilia dei nuper oſtenſa videret. Quiprotinus ſurgens de humo ⁊ deſacco in quo lugebat glorificāsdenm venit a Conſtantinopoli inEpheſū. Et obuiantibꝰ ei cūctis aſcenderūt ſil̓ omnes ad ſpeluncaꝫad ſcōs. ⁊ mox vt ſcī vider̄t imꝑatore reſplenduer̄t facies eoꝝ ſic̄ſol ⁊ īgreſſꝰ īꝑator ꝓcidit an eorglorificās deū. ⁊ ſurgēs āplexatꝰē eos ⁊ ſuꝑ ſingl̓os fleuit dicēſ Sicvideo vos tamꝙͣ ſi viderē dn̄m refuicitantē Lazāꝝ. Tūc dixit ſcūsMaximianꝰ ad eū. Crede nob̓: ꝙꝓpt̓ te reſuſcitauit nos deꝰ an̄ dieꝫnigͣne r̓ſurrectōis vt credas īdubitāt̓ ꝙ r̓ſurrectio mortuoꝝ ēVe̓eī r̓ſurrexiꝰ ⁊ viuimꝰ. Et vt īfanſē in vtero mr̄is n̄ ſentiēs leſionē ⁊viuit fuimꝰ viuēteſ: iacētes ⁊ dormiētes ⁊ n̄ ſentiēteſ. Et hijs dc̄īsvidētibꝰ cūctis īclinātes capita int̓raꝫ ⁊ tradider̄t ſpūs ſuos ẜm deiimperiū. Surgēs āt imꝑator cecidit ſuꝑ eos flens ⁊ deoſculās eoī