ora ꝓ me ad deum. Ad cuius preceptum ſecūdā die reliqui apoſtolis hoc ſeculum. Tunc ſenex ꝓ certo cognouit ꝙ mox vt dn̄i ſacrūcorpꝰ accepit ⁊ ad dēſertuꝫ redijtvitam finiuit. Illudqꝫ deſertū qd̓Zozimas ꝑ trigīta dierū ſpaciavix ambulamit illa ī vna hora ꝑcurrit ⁊ ad deū imgrauit. Cūqꝫ ſenex terrā fode̓t ſꝫ neqͥret vidit leon̄ē ad ſe venientē māſuetē. dixitqꝫ illi Zozimaſ. Sancta hec mulier p̄cepit ſepelixi corpꝰ ſuū ⁊ egocuſim ſenex fodere nō poſſuꝫ: nececiā aptū habeo ferramentuꝫ Tuergo terram fode vt poſſimꝰ eiuſcorpꝰ ſanctiſſimū ſēpelite. Tuncleo fodere cepit ⁊ a̓ptam foueaꝫ ꝑparauit Quo ꝑacto leo vt agnꝰmanſuetus abijt ⁊ ſenex ad fuuꝫmonaſteriū glorificans deum venit¶ De nominis interpretatione.Abroſius dicitur ab ābraqͣuē eſt ſpecies valde redolēſ⁊ p̄cioſa. Ipſe em̄ valde p̄cioſusextitit ⁊ in dc̄is ⁊ in factis ſuis valde redoliūt. Vel dicitur Ambroſiꝰab ambra ⁊ ſyos qd̓ eſt deus qͣſiambra dei. deus nāqꝫ ꝑ eum qͣſiꝑ ambrā vbiqꝫ redolet. Fuit eniꝫ⁊ ē bonꝰ odor xp̄i in on loco. Veldicit̉ ab ābor qd̓ eſt pater lumīs⁊ ſyor qd̓ eſt ꝑuulus qͣſi pater inmultoꝝ filioꝝ ſpūali generatiōeLuminoſus ī ſacre ſcripture expoſitionē ⁊ ꝑuulus in ſua humili cōuerſationē. Vel ſicut dicit̉ in gloſario Ambroſiꝰ odor vel ſāpor celeſtis dicit̉ Ambroſia eſca angeloꝝAmbroſiū celeſte mellifauū. Fuit ei celeſtis odor ꝑ odoīferā famāSapor ꝑ ꝯtemplationē internā. celeſte mellifauū ꝑ dulcē ſcripturaruꝫ expoſitionē. eſca āgelica ꝑ glorioſā fruitionē. Eius vitam ſcripſit Paulinꝰ Voluſianꝰ ep̄ſ ad Auguſtinum.¶ De ſancto Amb̓roſioAbroſiꝰ filius Ambroſijp̄fecti romē cū in cunabil̓in atrio pretorij eſſet poſitus ⁊ dormie̓t exam̄ apū ſubitomiiſieadueniēs faciē eiꝰ ⁊ os ita ꝯpleuitiaiſiuitipxiij lūgvt qͣſi in alueolū ſuū intrarēt piter ⁊ exirēt. Que poſtea euolātesntut nuſt ep pͣyinūauis qremanain tantā aeris altitudinē ſubleuate ſūt: vt hūanis oculis mīme viI Lu muētus di duderent̉. Qūo ꝑacto t̓ritus pr̄ ait.Inila dlato ē adSi vixerit infātulus iſte aliquiduimpatotem Ialemagni eit ¶ Poſtea cū adoleuiſiiſimo gaudio ataſet ⁊ vide̓t matrē ⁊ ſororē ſacrāmale dirti ad ſacv̓ginē manꝰ ſac̓dotis oſculari ipēni Irabat̉ eciā praludēs ſoroi dexterā offerebat aſſeirutbum fuum in torēs ⁊ ſibi id ab ea fieri oporte̓. Iinū dittrat tm̄ cūlavero vt adoleſcētem ⁊ neſciēteꝫuidata donart. Vaqͥd dicerec reſpuebat. Rome igiſitxhͦ vt ep̄ſ Penlr̄is eruditus cū cās pretorij ſplenViū abſoniditdide ꝑoraret a Velētiamano iꝑauittit aithacumtore ad regen̄dā liguriā emiliāqꝫꝓuincias directus ē Cūqꝫ Mediletuo dici.dibinolanū veniſſet ⁊ ibidē ep̄s tūc deeēt ꝯuenit ppl̓s vt ſibi de epo ꝓuinanāderet. Sed cū int̓ arrianos ⁊ catholicos de eligēdo ep̄o ſeditio n̄ modica oriret̉ illuc Ambroſiꝰ cā ſedade ſeditiōis ꝑrexit. Et ſtatī vox infātis inſonuit dicēˢ Ambroſiumeopet qulꝰ pori oēꝯꝝiarimta liſſſer̄t Ambroſiū ep̄m acclamātes
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten