Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CIIIv
Einzelbild herunterladen
 

ora ꝓ me ad deum. Ad cuius preceptum ſecūdā die reliqui apoſtolis hoc ſeculum. Tunc ſenex ꝓ certo cognouit ꝙ mox vt dn̄i ſacrūcorpꝰ accepit ⁊ ad dēſertuꝫ redijtvitam finiuit. Illudqꝫ deſertū qd̓Zozimas ꝑ trigīta dierū ſpaciavix ambulamit illa ī vna hora ꝑcurrit ⁊ ad deū imgrauit. Cūqꝫ ſenex terrā fode̓t ſꝫ neqͥret vidit leon̄ē ad ſe venientē māſuetē. dixitqꝫ illi Zozimaſ. Sancta hec mulier p̄cepit ſepelixi corpꝰ ſuū ⁊ egocuſim ſenex fodere nō poſſuꝫ: nececiā aptū habeo ferramentuꝫ Tuergo terram fode vt poſſimꝰ eiuſcorpꝰ ſanctiſſimū ſēpelite. Tuncleo fodere cepit ⁊ a̓ptam foueaꝫ ꝑparauit Quo ꝑacto leo vt agnꝰmanſuetus abijt ⁊ ſenex ad fuuꝫmonaſteriū glorificans deum venit De nominis interpretatione.Abroſius dicitur ab ābraqͣuē eſt ſpecies valde redolēſ⁊ p̄cioſa. Ipſe em̄ valde p̄cioſusextitit ⁊ in dc̄is ⁊ in factis ſuis valde redoliūt. Vel dicitur Ambroſiꝰab ambra ⁊ ſyos qd̓ eſt deus qͣſiambra dei. deus nāqꝫ ꝑ eum qͣſiꝑ ambrā vbiqꝫ redolet. Fuit eniꝫ⁊ ē bonꝰ odor xp̄i in on loco. Veldicit̉ ab ābor qd̓ eſt pater lumīs⁊ ſyor qd̓ eſt ꝑuulus qͣſi pater inmultoꝝ filioꝝ ſpūali generatiōeLuminoſus ī ſacre ſcripture expoſitionē ⁊ ꝑuulus in ſua humili cōuerſationē. Vel ſicut dicit̉ in gloſario Ambroſiꝰ odor vel ſāpor celeſtis dicit̉ Ambroſia eſca angeloꝝAmbroſiū celeſte mellifauū. Fuit ei celeſtis odor ꝑ odoīferā famāSapor ꝑ ꝯtemplationē internā. celeſte mellifauū ꝑ dulcē ſcripturaruꝫ expoſitionē. eſca āgelica ꝑ glorioſā fruitionē. Eius vitam ſcripſit Paulinꝰ Voluſianꝰ ep̄ſ ad Auguſtinum. De ſancto Amb̓roſioAbroſiꝰ filius Ambroſijp̄fecti romē cū in cunabil̓in atrio pretorij eſſet poſitus ⁊ dormie̓t exam̄ apū ſubitomiiſieadueniēs faciē eiꝰ ⁊ os ita ꝯpleuitiaiſiuitipxiij lūgvt qͣſi in alueolū ſuū intrarēt piter ⁊ exirēt. Que poſtea euolātesntut nuſt ep pͣyinūauis qremanain tantā aeris altitudinē ſubleuate ſūt: vt hūanis oculis mīme viI Lu muētus di duderent̉. Qūo ꝑacto t̓ritus pr̄ ait.Inila dlato ē adSi vixerit infātulus iſte aliquiduimpatotem Ialemagni eit Poſtea cū adoleuiſiiſimo gaudio ataſet ⁊ vide̓t matrē ⁊ ſororē ſacrāmale dirti ad ſacv̓ginē manꝰ ſac̓dotis oſculari ipēni Irabat̉ eciā praludēs ſoroi dexterā offerebat aſſeirutbum fuum in torēs ⁊ ſibi id ab ea fieri oporte̓. Iinū dittrat tm̄ cūlavero vt adoleſcētem ⁊ neſciēteꝫuidata donart. Vaqͥd dicerec reſpuebat. Rome igiſitxhͦ vt ep̄ſ Penlr̄is eruditus cū cās pretorij ſplenViū abſoniditdide ꝑoraret a Velētiamano iꝑauittit aithacumtore ad regen̄dā liguriā emiliāqꝫꝓuincias directus ē Cūqꝫ Mediletuo dici.dibinolanū veniſſet ⁊ ibidē ep̄s tūc deeēt ꝯuenit ppl̓s vt ſibi de epo ꝓuinanāderet. Sed cū int̓ arrianos ⁊ catholicos de eligēdo ep̄o ſeditio n̄ modica oriret̉ illuc Ambroſiꝰ cā ſedade ſeditiōis ꝑrexit. Et ſtatī vox infātis inſonuit dicēˢ Ambroſiumeopet qulꝰ pori oēꝯꝝiarimta liſſſer̄t Ambroſiū ep̄m acclamātes