videre te merui. Longe quippe abhominibꝰ poſitꝰ quia die eadē eſſꝫpaſchalis ſolemintas: ignoa̓batCui preſbiter Veracit̓ hodie reſutrectionis dominice dies eſt Abſtinere te non cōuenit: qꝛ ob hoc adte miſſus ſum. ſicqꝫ deum benedicētes ſumpſerūt cibū ¶ Cuadā dieauis quedā nigra que merula vocatur importue circa eiꝰ facieꝫ volitabat: ita vt ab eo mau capi potuiſſet: ſꝫ ſigno crucis edito auis receſſit. Moxqꝫ dyabolus quamdāfeminā quam aliqn̄ viderat: antementiſ eꝰ oculos reduxit: eiuſqꝫ animū tanto igne in ſpēm illiꝰ accēdit vt pene heremū voluptate victus deſerere deliberaret. ſed ſubitodiuina gratiā ad ſe reuerſus cōtinuo ſe exuit ⁊ in ſpinis ⁊ vepribꝰque ibi aderant nudū ſe adeo volutauit vt toto corꝑe inde vulnea̓tus exiret vt ꝑ curiſ vulnea̓ vulnera mētis educeret. Vicit itaqꝫ peccatum quia mutauit incendium.Ab illo aūt temꝑe̓ nulla poſtmodum temptatio in eiꝰ corpore pullulauit. Crebreſcēte itaqꝫ eiꝰ famacū abbas monaſterij cuiuſdamobijſſet: tota ipſiꝰ monaſterij cōgregatio ad eū venit ⁊ vt p̄eſſe deberet eis petijt. Qui diu negandodiſtulit: ac fui mores illoꝝ frat̓rūmoribꝰ ꝯuenire nō poſſe p̄dixit.Sed tandē victꝰ aſſenſum dedit.Cumqꝫ illie regulam diſtrictiꝰ ſeruare compelleret: ſemetipſos rephēdebāt ꝙ ip̄m ſibi p̄eſſe popo ceratQuoꝝ ſcꝫ fortitudo in normameiꝰ rectitudinis offendebat. Cūqꝫlxxxvi.ſibi cū eo cōſpice̓nt ill̓icita non licere ⁊ ſedule aſſueta r̓linquere: venenū vino miſcuerūt ⁊ ſibi r̓cumbēti obtulerūt. Sed benedictꝰ ſignū crucis edidit ⁊ quaſi iactu lapid̓ vas illud vitreū illico confregit. Intelligens gͦ ꝙ potū mortisvas illud habuerat quod portare nō poterat ſignū vite: illico ſurrexit ⁊ placido vultū dixit. Miſereatur veſtri ops deꝰ fr̄es. Nūquidnō dixi vobis fratres qꝛ vri moresmeis moribꝰ nō ꝯuenirent. Tūcad locū dilecte ſolitudinis e̓dijt vbi crebreſcētibꝰ ſignis ⁊ ml̓tis adeū veniētibꝰ. ⁊. monaſtela ꝯſtruxit. In vno autē illoꝝ quidaꝫ monachuſ erat quidiu in orōne eſſenon poterat ſed orātibꝰ alijs moxforas exibat̉ ⁊ aliqͣ terrena ⁊ traſitoria agere cogitabat. Qd̓ cū abbas illiꝰ moͣſterij btō benedictonarraſſet iuit illuc ⁊ vidit ꝙ illuꝫmonachū qui mane̓ nō poterat q̄dā nigerpuerulꝰ ꝑ veſtimēti finibriā foa̓s trahebat. dixitqꝫ abbati monaſterij ⁊ mauro monacho.Numqͥd nō aſpicitis quis eſt quieū trahit. Cumqꝫ rn̄diſſent nonAvt. Oremꝰ vt vos etiā videatis.Orantibꝰ illis mauruſ vidit. ſꝫ abbaſ videre nō potuit die gͦ alia expleta orone vir dei monachum foris repperit quem pro ſui ocioſitate virga percuſſit. Et extuc immobilis in oratione permanſit. Sicqꝫantiquus hoſtis dominari nō auſus eſt in eius cogitacōne: ac ſi ipſe percuſſus fuiſſet ex verbere. Exhijs monaſterijs tria fueſum in