lxxxuꝫiudicis recordatus fuiſſet ad ſācti Petri baſilica ꝑuenit ⁊ ibidemꝓ eius errore amariſſime fleuit.Tūc illi diuinitus reſponſū eſt. Ecce peticōem tuā compleui. ⁊ Traiano penā eternā peperci. De cetero āt diligentiſſime caueas ne ꝓbāpnato aliqu̓o preces fundasdamaſcenꝰ autē in quodam ſuoſermone narrat ꝙ Gregorius ꝓTraiano oracōeꝫ fundēs audiuitvocē ſibi diuinitus illatam Vocetua audiui ⁊ veniā Traiano do.Cuiꝰ rei vt ibidē dicit teſtis eſt orinus xutitaat̉ens omnis ⁊ occidēs ¶ Super hocxtiriduadidi.dixerūt quidā ꝙ Traianꝰ fuit reqnbitiiuiuocatus ad vitam vbi gratiā cōxiiiiIratarunſecutus: veniā meruit ⁊ ſic gloriāobtinuit. Nec ea̓t in inferno fina. ijxiſinu inprbuliter deputatus: nec ſentētia diffiitrbi qubyula.x. iixixatiiintīa dapnatus. Alij dixerūt ꝙ anima Traiani nō fuit ſimpliciteriitriixxit ullia nutoiareatu pene eterne abſoluta: ſed.Ixiieius pena vſqꝫ ad tempus .ſ. vſqꝫad diē iudicij fuit ſuſpenſa. Alijꝙͣ pena quo ad locum vel modūjrſaliquē tormenti ſub cōditiōe taxata fult donec orāte Gregorio perxp̄i miſericordiā locus vel modꝰalias mutaret̉. Alij dicūt vt Iohānes dyaconꝰ qui hāc legendā cōpilauit ꝙ nō legit̉ oraſſe ſꝫ fleuiſſe. ⁊ freq̄nter deus miſertus cōcedit: ꝙ homo ꝙͣuis deſiderans petere non p̄ſumit. Et ꝙ eius aīa noneſt ab inferno liberata ⁊ in ꝑadiſo repoſita ſed ſimpliciter ab īferni cruciatibꝰ liberata. Valet ei vtdicit aīa ⁊ in inferno exiſtere ⁊ inferm cruciatus ꝑ dei miſericordiānō ſētire. Alij dicūt ꝙ pena et̓naꝯſiſtit in duobꝰ .ſ. in pena ſēſus ⁊pena dāp̄m q̄ eſt carentia viſiōisdiuine. Pena gͦ eterna qͣntuꝫ adprimū eſt ſibi dimiſſa: ſꝫ qͣntū adſecundū retenta. Fert̉ qͦꝫ ꝙ angelus iſtud adiecerit. Quia em̄ prodāpnato rogaſti duoꝝ tibi daturoptio: aut em̄ purgatorio duobꝰdiebſ cruciaberiſ: a certe toto tꝑevite tue infirmitatibꝰ ⁊ doloribꝰfatigaberis. Qui pelegit toto tꝑevite ſue doloribꝰ cōcuti ꝙ duobuſdiebꝰ in purgatorio cruciari Vn̄factū eſt ꝙ ſemꝑ deincepſ a̓ febribꝰ laborauit: a podagre moleſtiap̄ſſus fuit: a̓ validis doloribꝰ ꝯqͥſſatus: a̓ dolori ſtomachi mirab iliter cruciatus. Vn̄ in qͣdam epl̓aſic loquit̉ dicēs. Tantis podagretātiſqꝫ moleſtiarū doloribꝰ p̄morvt vita mea michi grauiſſima pena ſit. Cotidie em̄ in dolore deficō⁊ mortis remediū expectando ſuſpiro. Itē alibi. dolor meꝰ interdūmichi lētus eſt: interdū miniꝰ Sꝫneqꝫ ita lētus vt recedat: neqꝫ itanimiꝰ vt int̓ficiat. Vn̄ ſit vt quicotidie in morte ſū cōtidie r̓pellara morte. Sic at me int̓fectio noxijhumoris ībibit vt viuere michipena ſit ⁊ mortem deſideranter expectās quā gemitibꝰ meis ſolamcredo eſſe remedium. Matronaquedam btō Gregorio ſingulisdiebus dominicis panes offerebat. quicum poſt miſſarū ſolēpma corpꝰ dn̄i ſibi offerret ⁊ dice̓tCorpꝰ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i cuſtod̓at tein vitā et̓nā. laſciua ſubriſit Ille
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten