me ſion reddelis rationem Hec ātcum clamore dicebat. Cūqꝫ ad beatu in Iohannem querimona deferretur. deus cor eius indurauit.ne hijs fidem adhiberet deprecabatur autem deum vt poſt mortēſuam opus ſuum alicui reuelaretvt non imputaretur in peccatumhijs qui in eum ſcandalizabant̉.Aultas igitur de predictis mulieribus ad conuerſioneꝫ perduxit⁊ in monaſterio plurimas collocauit Quodā mane dum ab vnaillarum egrederetur obuiauit ei q̄dam ingrediens adfornicanduꝫcum ea. danſqꝫ ei alapam. dixit.vſqꝫ quo peſſime non emendaste ab hijs tuis immūditijs. Et ille Crede michi. accipies a me alapami talem vt tota Alexādria cōgregetur. Et ecce poſtmodum dyabolus in ſpecie mauri ſibi alapadedit dicens. Hec eſt alapa quamittit tibi abbas vitalis. Et ſtatīa demono vexatur. ita ꝙ omnesad voces euis currebant. Sed tamē peītes ꝑ eiꝰ orationē liberatꝰ ēvir autem dei ſeptem de morte appropinquans hanc ſcripturamreliquit Nolite ante tempus iudicare. Mulieribus autem confitentibus que faciebat omnes glorificabant deum. ⁊ precipue ſanctꝰIohannes dicens. vtinam alapaquā ille accepit accepiſſem ⁊ egoQuidaꝫ pauper in habitu peregrini ad Iohannem venit. ⁊ abeo elemoſinam poſtulauit. Ac ille vocato diſpenſatore dixit da eiſex nummiſmata. Que ille accipipiens ⁊ abiens habitum mutauit ⁊ iterum ad patriarchaꝫ rediens ab eo elemoſinaꝫ poſtulauitIlle auteꝫ diſpenſatore vocato dixit. Da ei ſex aureos. Quo cum ſibi dediſſet ⁊ ille abiſſet dixit ei diſpenſator per oracōnes tuas pateriſte iterum hodie mutato habitubis accepit Sanctus auteꝫ Iohānes quaſi hoc ſe neſcire diſſimulauit Iterum ille tercio habituꝫ mutans. ad beatum Iohannem veīt⁊ elemoſinam poſtulauit Tuncdiſpenſator beatum Iohanneꝫ tetigit innuens ꝙ ille eſſet Cui beatus Iohannes reſpondit. Vadeada ei duodecim nūmiſmata ne forte ſit dominus meus hieſus chriſtus. qui temptare me velit vtrūplus poterit hic accipere qmͣi egodare. ¶ Quadam vice cum patriraturatcius quandam pecuniam eccleſiein mercationibus ponere vellet ⁊patriarcha nullatenus conſentiret: ſed pauperibus eam diſpenſare vellet. ambo plurimum contēdentes irati ab inuicem receſſerūtAdueniēte hoa̓ vndecima mādatpriarcha ꝑ archip̄ſbiteꝝ patricōdicens domine ſol ad occaſū eſtQuod ille audiens lacrimis infuſus ad eum venit ⁊ veniam poſtulauit Cum quidam ſuus nepos aquodam tabernario grauem īunriam audiuiſſet ⁊ hoc patriarcheconquerens lamentabiliter: nullatenus conſolari poſſet. patriatcha reſpōdit Et quo auſus eſt aliqͥs tibi cōtradice̓: ⁊ & ſuuꝫ ꝯtrͣteaꝑire Crede fili mee paruitati. qm̄