vacabāt. Iuſſu igitur daciami p̄ſidis valentiam trahuntur ⁊ dirocarceri mancipantur. Cumqꝫ eoꝫfamē pene defeciſſe crede̓t eos ſuoaſpectui iuſſit aſtare Quos cum ſanos cerneret. ⁊ gaudentes iratusin hanc vocem prorupit Qd̓ diciſtu valeri. qui ſub nomine religionis cōtra decreta principuꝫ faciſ:Cum autem beatus Valerius. lenius reſponderet dixit ei Vincentius Noli pater venerabilis quaſimente timidus ſubmurmurae̓: ſꝫlibera voce exclama Si ergo iubespater ſancte. reſponſis iudicē aggredior Cui ille. Iam dudlum filikariſſime. tibi loquendi curaꝫ cōmiſeram. ⁊ nūc pro fide quā aſtamus. reſponſa cōmitto Tunc Vīcentius conuerſus ad DacianuꝫHactenuſ inquit habitus ſermoa te deneganda fide perorauit: ſꝫnepharium apud chriſtianoruꝫprudentiam eſſe cognoſce deitatiſcultum abnegando blaſphemareTunc iratus Dacianuſ epiſcopūin exilium mitti precepit Vincenlium vero tamꝙͣ contumacem. ⁊preſumptuoſum iuuenem vt eiꝰexemplo alij terreantur in eculeodiſtentum membris omnibꝰ diſcipari Cumqꝫ corpoe̓ toto diſſiparetur ait datianus dic mihi Vincenti vbi nunc miſerum corpuſ cōſpicis. Ac ille ſubridēs ait Hoc ēqd̓ ſemper optaui. ⁊ votis omnibus concupiui. Tunc iratus preſes. cepit ei omnia genera tormētorum minari niſi ei aſſenſum preberet Cui Vincentius O felice mequo michi īraſti te graltius ꝑotas. mei incipis melius miſereri.Infurge ergo miſer ⁊ toto mallonitatis ſpiritu debachare videbꝰme dei virtute plus poſſe dum toqueor ꝙͣ poſſis ipſe qui torques.At preſes cepit clamare. ⁊ carifices virgis ⁊ fuſtibus verberanEt ait Vincentius Quid dicis dciane? Ecce tui pſe vindicaſ medapparitoribus meis Tunc preſeamens factus. dixit carnificibusMiſerrimi nil facitis. cur deficiuntmanꝰ veſtre? Adulteros ⁊ patrcidas vnitere potuiſtis. vt interillata ſupplicia nil celare poſſena⁊ ſolus Vincentius poterit veſtrſuꝑare tormēta. Tunc carnificespectines ferreos vſqꝫ ad intimacoſtarum fixerunt. vt de toto eiuscorpore ſanguis efflueret. ⁊ ſolutis caſtarum compaginibus. vcera interna paterent Et ait daceānus Miſerere tui Vincēti vt pointipūſis tam pulchram recuperaremuentutem ⁊ ea que ſuperſunt.crari tormenta. ⁊ ait VincentiuO venenoſa dyaboli līgua. torita tua non timeo. ſed hoc ſolumvalde metuo. ꝙ te mihi fingis vlle miſereri. Nam quo te magis iatum video. eo amplius exulto Nolo vt aliquid minuaˢ de ſupplicijvt te victum in omnibus fatealTunc ex eculeo depoſitus. atqꝫ aignis patibulum raptus moratcarnificum arguendo ad penanalacriter properabat. Craticulaigitur ſponte conſcendens ibidemaſſat̉. exurit̉. ⁊ cremat̉. mēbriſa