Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
XXVr
Einzelbild herunterladen
 

xxn.gloriaꝫ ꝑdidiſſent Qui multa degloria ꝑadiſi ⁊ de penis īferni qͣsvidea̓t enarrauit dicens O miſeriVidi angelos. vrōs flentes ⁊ demones gratulantes de veſtro interitu. dixitqꝫ eis quomodo ꝑdidiſſenteterna palatia. que ſunt gēmis choruſcantibus fabricata claritatis mirabilis contentiua cōpioſis epulis refecta. delicijs plenagaudijs gl̓oſa. ⁊ īꝑpetuū permāfurā de īferno autē. 7. penas dixit Que hijs verſibus continenturVermes ⁊ tenebre. flagellum. frigus ⁊ ignis demonis aſpectꝰ ſcelerum confuſio luctus. Tunc illequi fuerat fuſcitatꝰ. ⁊ illi duo diſcipuli ad pedes apoſtoli ſe ꝓſternentes: rogabant vt mīami conſequerentur. Quibꝰ apoſtolus aitTriginta diebus penitentiaꝫ agite. inter quoꝫ orate. vt virge ⁊ lapides ad naturā priſtinam reuertant̓ Rd̓ cū ſcm̄ eſſet: ait eis Itē ⁊vnde tuliſtis virgas ⁊ lapides referatis. Qd̓ cū feciſſent ⁊ virge ⁊lapides in ſui naturaꝫ reuerſi fuiſſent ⁊ omnem virtutum gratiaꝫquā pͥus habuerant receperunt.Cū aūt btus Ioh̓es ꝑ totam aſiāpredicaſſet. ⁊ cultores ydolorumſedicōem in populo concitantesIoh̓em ad templum dyane trahebant: co gentes eum ſacrificiuꝫofferre. Quibus Ioh̓es hanc diſiunctam ꝓpoſuit. vt aut ipſi ad īuocacōem dyane ecc̄īam xp̄i euerterent: ⁊ ipē ydol̓ ſacrificaret. autipſe ad īuocacōem xp̄i templumdyane euerteret ⁊ ipſi in criſtumcrederent. Huic ſm̄e cuꝫ maior ꝑsppl̓i cōſenſiſſet exeuntibꝰ cunctisde templo. orauit apl̓us. ⁊ funditus corruit templū. ⁊ dyane ymago penitus eſt cōminuta Conuerſi ſunt autem eadem die. j2. miliagentiliū. exceptis ꝑuulis ⁊ mulieribus. ⁊ inde ſunt conſecrati Ariſtodemꝰ autem pontifex ydolorūꝫin populo ſeditionem maximamconcitauit ita ꝙ vna pars contrͣaliam ad prelium pararetur Cuiapoſtolus Quid tibi vis faciaꝫ vtplaceris. Cui ille. Si vis vt credāin deum tuum. dabo tibi venenumbibere. ⁊ fi nullam in te leſionemintulerit: verus deus dominus tuus apparebit Cui apoſtolus Facvt locutus es Et ille. Volo vt alios inde mori videas: vt ſic ampliꝰpertimeſcas. Pergens igitur Ariſtodemus ad pro conſulem duoviros decapitandos petijt. ⁊ corāomnibus eis venenum dedit Ruimox vt venenum biberunt ſpituꝫexalarunt. Tunc apoſtolus calicem accipiens. ⁊ ſigno crucis ſemuniens: totum venenum bibit⁊ nullam leſionem incurrit. Quaꝓpter deum omnes laudare ceperunt. Ariſtodemus autem dixit.Adhuc mihi ineſt dubietas. Sꝫſi veneno mortuos ſuſcitaueris:abſqꝫ dubio vere credam Tuncapoſtolus tunicam ſuaꝫ ei tribuit. Cui ille Cur michi tunicam tuam dediſti? Et apoſtolus Vt velſic confuſus a tua infidelitate diſcedas. Cui ille. Numquid tunicatua credere me faciet. Et apoſtobꝰ