Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
Xv
Einzelbild herunterladen
 

inſiſterent. ſi forbe dominus alicuireuelare dignaretur. quiſnam illeꝑegrinꝰ fuerit qui eū a tanto periculo libea̓uit Reuelatū eſt illa nocte ep̄o ꝙ btus Andreas fueritqui ꝓ liberacōne ep̄i ſe poſuerit inhabitu ꝑegrini Cepit igit̉ epūsin deuocōne beati Andrre magiscreſce̓: ac eum exinde ī reuerentiaplꝰ hre Cū autē prepoītus cuiuſdā cītatis agrū ſancti Andreꝫ abſtuliſſet ⁊ ob hoc grauiſſimis febribꝰ orāte ep̄o fuiſſet arreptus:ille ep̄m rogauit̓ vt pro ſe oraret⁊ agrū ſibi redderet Sꝫ cū oranteep̄o ſanitatem recepiſſet agrū iterum vſurpauit Tūc epiſcopꝰ oracōm ſe dedit ⁊ ecce omnes lampades fregit dicens Hic lumen nonaccedetur. donec dn̄s ſe de ſuo inimico vidicꝫ ⁊ eccīa rem quā amiſit recuꝑ et Et ecce prepoſituſ iteꝝgrauiſſimis febribus laborauit.Miſitqꝫ nūtios ep̄o vt pro ſe orae̓t⁊ agrū ſuū ⁊ aliū ſimilem ſibi redderet Cui cū epūs rn̄deret. iam oa̓ui ⁊ exaudiuit me dn̄s. Ipſe adepiſcopum ſe portari fecit. Et vteccleſiam intraret ad orandumepiſcopum coegit Et dum epiſcopus eccīam ingreditur ille ſubitomoritur ⁊ ager eccīe reſtituitur. de ſancta Barbara require infine.De Nomine.Icolaus d̓r a nichos qd̓ ē victoria ⁊ leos qd̓ ēpplūs qͣſi victoria ppl̓ia. viciorum q̄ populal̓aſunt ⁊ vilia. vel d̓r victoria ppl̓i. qꝛmultos ppl̓os vita ⁊ doctrina docūit viciā ⁊ pctā vince̓ Vl̓ Nicolaꝰa nichos qd̓ eſt victoria ⁊ laus qͣſi victorioſa laus Cuiꝰ legenclaꝫdoctores argoliti conſcripſerunt.Eſt āt argos ẜꝫ Vſido. ciuitas grecie. vn̄ argoliti greci vocātur Alibi qͦꝫ legitur ꝙ Methodiꝰ patriarcha ea grece ſcripſit quaꝫ Ioh̓esdyacōnus in latinuꝫ tranſtulit ⁊plua̓ addidit. ¶De ſcō NicolaoIcolaus ciuis patare vrbis ex diuitibus ⁊ ſāctisparentibus origineꝫ traxit Pater eius epyphanus matervero Iohanna dicta eſt. Queꝫ cūin primeno iuuentutis ſue floreparentes genuiſſent. deinceps cōtinenter viuentes celibem vitamduxerunt Hic prima die duꝫ balnearetur erectus ſtetit in pelui. inſuper qrͣta ⁊ ſexͣ feria tm̄ ſemelvbera fugebat Factus autem iuueīsalioꝝ iuuenū deuitans laſciuiasecc̄īaruꝫ potius terebat limīa ⁊ qͦcquid ibi de ſacra ſcripturā intelligere potea̓t. memoriter retinebatParentibuſ vero ſuis defunctis cōgitare cepit qualiter tātā diuiciarum copiam non ad laudem hūanam: ſed ad gloriam dei diſpenſaret Tunc quidam conuicaneusſuus ſatis nobilis tres filias virgines ob inopiā ꝓſtituere cogit̓.vt ſic infami earū cōmercō alere t̉Qd̓ vbi ſcūs cōꝑit. ſcelus ab horruit. ⁊ maſſaꝫ auri pāno īuolutāī domū eiꝰ ꝑ feneſtrā nocte claꝫ iecit clamqꝫ r̓ceſſit Māne ſurges hōmaſſaꝫ auri r̓ppei̓t ⁊ do gras agēſpͥmogeīte nuptias celebrͣuit. Nōmltopꝰ tēꝑe dei famulꝰ ſil̓e ꝑegit