Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
IXv
Einzelbild herunterladen
 

ſe cōtulit ſeqꝫ in formam pulcherrime mulieris tranſformauit Venit ergo ad palatiuꝫ epiſcopi aſſerens ſe velle confiteri eidem Mādat epiſcopus vt ſuo penitentiario cōfiteatur cui plenitudineꝫ tradiderat poteſtatis Renuntiat illaꝙ nulli hominum niſi ſibi ſecretaſue conſcientie reuelabit Sicqꝫ victus epiſcopus: eam ad ſe venireprecepit Cui illa Obſecro dominemiſerere mei. Ego enim in anis puellaribus vt cernitis cōſtituta ⁊ apueritia delicate nutrita necnona regia ſtirpe ꝓgenita hūc in peregrino habitu ſolaveni. Nam pat̓meꝰ r̓x ē ⁊ potēs valde cuidā magnō principi me volebat in cōiugium ſociare Cui rn̄di ꝙ omnē thorum abhominabar mai̓talem: qꝛvirgītatē meā xpō īperpetuū dedicaui ⁊ ideo nūꝙͣ poſſeꝫ in carnalēcōpulā ꝯſentie̓ deīqꝫ ſic artata ꝙoportebat me aūt eiꝰ volūtati obedire aut certe diuerſa ſubire ſuꝑplicia Latenter fugaꝫ inij. magiseligens exulare. ꝙ ſponſo meo fidem infringere Audiens vero vreſāctitatis p̄cōnū. ſub alas vr̄e ꝓtectōnis ꝯfugi ſꝑās me apud voſlocū reꝑire quietis. vbi poſſim cōtēplacōis capere ſecreta ſilentia p̄ſentiſqꝫ vite vitare naufragia ⁊ ꝑturbacōes mūdi fugere perſtrepētis Admirās in ea ep̄us nobilitatem generis pulchritudinē corporis tam immenſum decorē ⁊ tanteeloq̄ntie venuſtateꝫ placida ⁊ benigna voce reſpondit Eſto ſecurafilia: nec formides. qꝛ ille ob curuſamorem te ⁊ tuos ⁊ tua tam viriliter contempſiſti tibi ob hoc ī preſenti cumulum gratie. ⁊ in futuroplenitudinem glorie largietur Sꝫ⁊ ego ſeruus eius. me ⁊ mea tibioffero Eligasqꝫ tibi vbi placuei̓tmanſionem. Volo autem vt mecum hodie prandere debeaſ Cui nla. Noli inquit pater. noli de hacre me rogare. Ne forte ex hoc aliqͣmale ſuſpitionis cauſa proueniet⁊ mntor fame noſtre demngrationēaliqmͣi pateretur Ad quaꝫ epiſcopus dixit. Plures erimus ⁊ nonſoli: ⁊ ideo nullus male ſuſpitiōisſcrupulus poterit generari Venientes itaqꝫ ad menſam. epiſcopꝰ⁊ illa ex oppoīto ꝯſeder̄t: ceteris reſidētibꝰ hmc ⁊ inde Intēdit in eaꝫep̄us crebro eiuſqꝫ faciē ītuei nōdeſinit ⁊ pulchritudinē admirariSicqꝫ dū oculus figit̉: aimus ſauciatur ⁊ dū eiꝰ faciem non deſinitintueri antiquus hoſtis cor eiꝰ grͣui iaculo vulnerauit grauit̓ Perpēdit ipſe dyabolus hoc ⁊ pulchritudinem ſuam. cepit magis acmagis augere Iamqꝫ epiſcopusproximus erat cōſenſui vt eaꝫ deillicito opere attemptae̓t̉: quan dopoſſibilitas ſe offerret Tunc ſubito peregrinus venit ad oſtiuꝫ crebris ictibus ⁊ magnis clamoribꝫſibi poſtulans aꝑiri Cunqꝫ ſibi aperiri nollent. ⁊ ille clamoribus ⁊ictibꝰ nimis eis fieret importunuſinterrogat epiſcopus mulierē ſiīgreſſuꝫ illiꝰ hoīs ꝑegrim acceptaret Cui illa dixit Proponat̉ ſibi aliqͣ q̄ſtio ſati gͣuiſ quā ſi enobae̓