Ecunda pulla ſic ait. O amice cur de morte tibi īminēte triſta-ris et non potius gaudes ꝓut nedum exemplis. ſed et rōibusmoueri poteris? Nimiꝝ tres pro nunc occurrūt rōnes mortē hyla-riter et amabiliter ſuſcipiendi. Prima quidē eſt. quia mors eſt iudiciuꝫ. dei. hoc aūt amplectendū eſt iuſto homini. dicēte filio ſyrachNolite metuere iudicium mortis. hoc em̄ iudiciū a dn̄o om̄i carniAudi illuſtrē Senecā. Morieris inquit nec primuſ nec vltimꝰ. om̄ste anteceſſerūt. om̄s te ſequētur. et vere iudicium mortis iuſtum eſt.quia nec ꝑſonas accipit. nec exceptiones friuolas. nec aduocatosvel interceſſores. vel appellātes admittit. Hec docet exꝑientia. etnihilominus ꝙ ꝑſonas nō accipit. hoc ex ſcriptura patet docente.ꝙ mors om̄ibus ſit ꝯmunis iuxta dictum filij ſyrach. cōionē inqͥtmortis ſcito. Hinc et egregie hildebertus quidā cenomanēſis me-trice ſic ait. Inter opes ac delicias populiqꝫ fauores. Hoc animusrecolat. hoc tua lingua ſonet. Mors dn̄m ſeruo mors ſceptra ligo-nibus equat. Diſſimiles ſimili. cōditione trahens. ¶ Secūda ratioeſt quia finis peccati mors eſt. Sed quid. Profecto vir iuſtuſ cuiꝰeſt iuſticiā ſitire habet optare peccatu finiri. luxta illud danielis.Einem accipiat peccatū. et deleatur iniquitas. et adducat̉ iuſticiaſempiterna. Vis aūt ſcire ꝙ mors ſit finis peccati. Audi archianti-ſtitem Ambroſiū. Grauius eſt inquit ad peccatū viuere ꝙͣ etiam inpeccato mori. qm̄ impius peccatum auget ꝙͣdiu viuit. et ſi moria-tur. peccare deſinit. Audi rurſum eunde. Nonnulli ait ph̓i diſputa-uerūt impijs obeſſe abſolutionē. ꝓdeſſe vero mortē. eo ꝙ in illa ſitintentiuū delinquēdi. in morte aūt finis delicti. Vn̄ et iuxta eccleſiaſten. mortuus viuēti p̄fertur. quia peccare deſijt. et mortuo non-dum natus. quia peccare neſciuit. ¶ Tercia ratio eſt. quia mors ti-morē mortis aufert. qui etiā ip̄a morte grauior eſt. Vis de hoc do-ceri. Audi illud poeticū. Morte mori meliuſ. ꝙͣ mortis ducere vitāPenam minor ſubito. certā ꝑferre ruina. Qua ꝙ ꝑtineas. ſuſtinuiſſediu. Hinc et illuſtris Seneca. Crudelius eſt ꝙ mori ſemꝑ morte ti-mere. Sed et ille magnus antiſtes Ambroſiuſ. Nis inquit certe nōeſt graue mori. quibus timor mortis eſt grauiſ. ſed graue eſt viuereſub metu mortis. Non eſt igitur mors grauis. ſꝫ metus mortis. Au-di eundē rurſum. Quāti inquit deniqꝫ mortē merori. qͣnti morte for-midini p̄tulerūt. iudicātes grauiorē eſſe metū mortis ꝙͣ morte. ad̓oſuis malis mors nō timet̉. ſꝫ vite miſerijſ antefertur. ꝙ exitꝰ morie-tis expetitur. vt formido viuentis euitetur. Hec ille antiſtes.¶ III. CONSIDERATIO.Ercia puella ſic ait. O amice vis ne poſt premiſſaſ ſororis meerōnes etiam ad idem alias tres audire. Ecce prima iſtaꝝ eſt.ꝙ moes nihil aliuo eſt ꝙͣ carceris effractio. Vl̓ dici poteſt ꝙ morſoſtium nobis efficit in carcere in quo capti detinemur corpore. ſ.in mundo. Audi de hoc pſalmiſtam deo loquenteꝫ. Educ inquit de