Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

dicitur. odoratus eſt dn̄s odorē ſuauitatis. Sed quid: Certe fetensinfirmitas et ꝯtagioſa hn̄tem ſe hoīem ꝓpter ꝯtemptū quē patiturſui modū hūiliat. et ad odorifera hūilitatis virtute ip̄ꝫ infirmū di-ſponit. q̄ ſi infirmꝰ ip̄e obicē nō ponat. ꝑfecta in eo motu fortioriſodoris quo ī alto redolet mīorē motū corꝑalis fetoris ſuꝑat et excuſat. Oeniqꝫ ꝙͣtū bonū ſit hūilitas diuerſis in locis huiuſoꝑis ꝑſodales meas eſt dilucide declaratū: ꝓpter q̄ oīa bonitati eiꝰ ꝑmax-ime eqͣri non pōt. et minus p̄ualere malicia infirmitatis antedicte. III. CONSIDERATIO.Ercia puella ſic ait. O amice q̄ſo dic mihi cur intm̄ turbariſ rōAnę fetētis et ꝯtagioſe infirmitatis. Forſan dices. ꝙ ob infirmi-tatē hmōi adeo vitaris ꝙ ſolꝰ manere cogeriſ. O ſi ita ē. ꝙͣ bn̄ tunctecū agit̉. nam ꝑ hoc ſanctaꝝ cogitationū ſocietas mīme impedi-tur. ſꝫ in te et tibi agregat̉. tuaqꝫ dilectio ad pautiora fert̉. et puri-or reddit̉. atqꝫ hoc pacto illius dilectioneꝫ ꝑfectiꝰ meret̉ qui di-cit. Ego diligētes me diligo. et iteꝝ. ſi dederit inquit homo omnēſubſtantiam domꝰ ſue. ꝓ dilectione mea. quaſi nihil deſpiciet eam. Peniqꝫ quantū ad ꝑfectionē ꝯferat ſolitudo. ſcire poteris ex hiſprofecto q̄ cognate mee ſuꝑius tradiderūt Sed nec cauſeriſ de tuicontēptu. hunc etem̄ hr̄es ꝓ nihilo ponderare. ſi ꝯſiderare vellesꝙͣ ſis cum illo patienter tolerato acceptabilis in curia prīcipis. inilla magna curia que cure ꝓrſus neſcia. Que ergo cura tibi de cō-tēptu inter vermiculos hic in terra cū ī plenitudine ſanctoꝝ ī cu-ria regis glorie. ſi ꝑ te non ſteterit acceptus ſis et approberis ꝓutſtatim infra tradenda manifeſtius declarabunt. Capitulum viceſimūprimū ꝯtinēs ꝯſolationes ſuꝑ īmundiſſimalepra corporis vt naſo et ore corroſis et oculis rubeis et obſcurismanibuſqꝫ incuruatis.Aceſimoprimo poſt p̄miſſa ad prius dictā dn̄am cōſolatricem acceſſit et alius triſtis et de materia premiſſi capituligrauiter eſt ꝯqueſtus. cui illa ꝯpatiens mox de ſuiſ puel-lis ꝯſolationis gratia quatuor deputauit. I. CONS IDERATIO.Prima puella attēdenſ in leproſo īmundiciā ſui corꝑis ſic ait. Oamice cur ſic triſtaris de corꝑis tui īmundicia. ſufficiāt tibi ꝓꝯſolatōe hec verba euangelica ꝑ xp̄m de ip̄is leproſis dicta. et an-thonomatice intellecta. Leproſi mūdant̉. Nimiꝝ lep̄ vel alia ab-hoīabilis infirmitas corꝑalis ml̓tis eſt occaſio mūdicie interiorishoīs. quo em̄ magis ꝙͣ alij a ml̓titudīe alioꝝ hoīm ſeꝑant̉ eo ſꝫminteriorē hoīeꝫ mūdioreſ reddūtur. qꝛ cū mūdo q̄ꝫ magnꝰ pr̄ Augꝰīmundū appellat. O inquit mūde īmūde cū illo eo minꝰ cōicat hceo magis ꝯueniūt cū illis de quibꝰ dicitur refugēteſ coinqͥnatōesmūdi. quēadmodū dicit̉ ꝑ ꝯtrariū. q̄ tigerit pice coinqͥnabit̉ ab ea.