Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

indolis. licet aſpera ſapientia ſit in doctis. qͣmqꝫ ſuauia ſint vincūla et compedes illius. hoc patet eccleſiaſtico referēte. Fili inquita iuuentute tua excipe doctrinam. ſequitur. ꝙ aſpera eſt nimuim ſapientia in doctis hominibus. et non ꝑmanet in illa excors. Sequi-tur. Inice pedem tuuꝫ in ꝯpedes illius. et in torques illius collumtuum. ſubice humerum tuum et porta illam. et ne accidieris vincūlis eius. ſequitur. et erunt ibi ꝯpedes eius in ꝓtectione fortitudi-nis. et baſes virtutis. et torquēs illius in ſtola glor ie. decor em̄ vite eſt in illa. et vincula illius alligatura ſalutaris. ſtola glorie in-dues eam. et coronaui gratulatōis ſuꝑpones tibi. fili ſi attenderismihi diſces eam. Hec ibi. et nōne ꝓtectio fortitudinis et baſes virtutis. ſtola glorie decor vite. necnō alligatura ſalutaris. et coronagratulationis tibi ſuꝑponenda ſuauia. quedam ſunt que in p̄miſſisvirtualiter ꝯſiſtunt. que et merito poſſunt te allicere. et tanꝙͣ conſo-latoriā delectare. Dices forte. vbi nam ſunt hec. An me ꝑ hec ſpe-randa deciꝑe queris. vti fatui pueri a ſuis doctoribus ad alphabetum citius ad diſcendū decipiūtur. data eis ſpe, ꝙ in fine ſint aure-um equulum habituri. Nequaꝙͣ. Sed ꝑ vnum intellige cetera. Hōne in vita pn̄ti hij qui in lr̄is proficiunt. earūqꝫ ſtudijs amoris vinculo alligantur. quaſi ꝯpediti ne ad alia diuertant vagabundi. prealijs cernūtur glorioſi. ſtola induti magiſtrali. taceo ꝙ ſi eos ſciē-tia ſua ꝯtingat nō abuti: merentur in futura gloria et honorē coronari. Sꝫ nec pueros nouiter ſcolis introductos ꝑ dictam ſpemcredas oīno decipi. Nam et ip̄i inchoāt ſapiētie ſtudium. ſꝫ ſcriptura dicit. equi eoꝝ caro et nō ſpūs. cui ſcꝫ carni ſpūs inſidet. regēseam tanꝙͣ equā freno rōnis. In hmōi aūt equū redundas claritasſapientie que auro ſꝫm exceſſum comꝑatur. ip̄m quodamodo colo-rat aurea claritate. Sꝫ ꝙ tandē equus eſt aureus. in ꝓceſſu hoc virtute nouelle diſpoſitōis cēſeri p̄t equulꝰ aureus nouo ſuo acceſſu. Capitulum decimumquartum continens cōſolationes ſuꝑ durecaptiuitatis detentione et vinculatione.Varcodecimo poſt premiſſa ad ſupradictaꝫ dn̄am acceſſitet alius triſtis ſuꝑ dure captiuitatis detentione et vincūlatione querens conſolari. tui mox illa tres de ſuis puellis pro conſolatione ſibi impendenda aſſignauit. I. CONSIDERACIO.rima puella ad triſtē illū ſic ait. Neſcis hō ꝙ mala que nos h̓premunt ad deum ire ꝯpellunt. Nōne aūt et hoc locum habꝫin p̄ſſura dure captiuitatis qua nihil eſt ab extra quo cōſoleris. mi-nus aūt quo leteris. Vtiqꝫ. Quid ergo. Profecto ſequitur ꝙ dum il-la detineris acceſu mentis ad deum ire ꝯpulſus. p̄ſertim cum cōfelſione laudis vel peccati in ſolo deo cōſolationē habeas et leteris