Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

Eptimo poſt premiſſa acceſſit ad ſepedictā dn̄am ꝯſolatri-Acem principalē etiā alia quedā ꝑſona triſtis ſuꝑ ſua ad vi-tam clauſtralē et monaſticā obligatione ꝯſolationē que-rens. cui illa mox de ſuis puellis cauſa conſolationis eiimpendende quatuor aſſignauit. I. CONSIDERATIO.rima puella ſic ait de clauſtrali vitā et monaſtica. nec monac-Sus nec monialis triſtari habet. Cur enim monialiſ triſtaretur. quetanꝙͣ ſponſa xp̄o dei vnigenito deſponſata eſt. et teſtāte ſupra ne-ꝑte mea celeſtis regina effecta eſt. quod quidē cum non obſtet dif-ferētia ſexuum apud deum vbi ſꝫm apoſtoluꝫ nō eſt maſculus. neqꝫfemina. etiam de aīma monachi dici pōt. Indifferēter igitur loquēdo cur ꝑſona clauſtralis monachus vel monialis de vita monaſti-raducenda in clauſtro triſtaretur. non facile occurrit vrgens ratōp̄ſertim hoc attento ꝙ in clauſtro ſunt ꝑſone plures in nomine xp̄icongregate in medio quaꝝ eſt xp̄s. teſtante ip̄o xp̄o. vbi inquit furint duo vel tres ꝯgregati in nomīe meo. ibi ſum ego in medio eo-rum. Quid ergo. Profecto xp̄m ſecū hr̄e. hocqꝫ ſpōſione iſta etiamſcire. merito valde ē ꝯſolatoriū. debetqꝫ eſſe oīs triſticie excluſiuū II. COFSIDERATIO.Vecunda puella ad ꝑſonam triſte ſic ait. Quō triſtari potes devita clauſtrali; que tot ꝯtra triſticiam ꝑata habes remedia. Nimirum vita clauſtralis vita angelica eſt. vita clauſtralis vita ſinecura eſt. vita clauſtralis ex ſpe quā habet admodū ꝯſolatoria eſtDeniqꝫ vita clauſtralis ſecura ꝑiter et ſolacioſa eſt. Vis ſcire ꝙvita clauſtralis angelica eſt. Audi illuſtrē ieronimū. quod inquitfaciunt angeli in celis. hoc faciunt monachi in terris Quod quidēſane intelligendū eſt. non de monachis extrauagabundis. ſed manentibus ī clauſtris. Vis ſcire ꝙ vita clauſtralis maxime inferioꝝvita ſine cura eſt. Audi patreꝫ clareuallis loquentē ad monachosVeſtri inquit curam ſemel nobis credidiſtis. quid rurſum de vobiſintromittitis. Nec ille pater. et vere magna eſt cōſolatio ꝙ homo īclauſtro cum bona cōſcientia a cura ſuiipius ſupportatur. Vis de-mum ſcire ꝙ vita clauſtralis ex ſpe quā habet admodū ꝯſolatoriaeſt. Audi illū petrum Rauēnenſem. Spes inquit fructuum releuatarborem. fortemqꝫ pugilem contemnere facit moleſtias ictuū ſpēscorone. tibi quoqꝫ furetur grauamīa clauſtri. et grate ſeruitutis officium. et expectatio iubilei. Hec ille. verum quia nuditas pauꝑtatis poſſet opponi. hinc ſubiungit. nudus atletha fortius dimicat.natator exuitur. vt fluuium tranſeat. viator exoneratur a ſarcinis.dt expeditius currat. Hec iterū ille. et nōne apta eſt comꝑatio monachi ad hec. Eſt omnino Monachus nanqꝫ a ꝓprietate reꝝ temꝑalium denudatus. poteſt ſcuto fidei et gladio ſpiritus cōtra mali-gnos ſpiritus ſe temptantes fortius dimicare. exuēs quoqꝫ veterē