Dixitqꝫ ad malazar quem princeps conſtituerat ſuper eos. Temp-ta nos obſecro ſeruos tuos decem diebuſ. et dentur nobis legumna ad veſcendum. et aqua ad bibendum. et contemplare vultꝰ nōſtros. et vultus pueroꝝ qui veſcunt̉ cibo regio. et ſicut videriſ ſicfacias. ſequitur ꝙ poſt decem dies apꝑuerunt vultus eorum me-liores et corpulentiores pre omnibus pueris qui veſcebantur ci-bo regio.¶ IIII. CONSIDERATIO.VVarta puella ad homine de pauꝑe victū querulanteꝫ ſic ait.Cur de hoc gͣuaris animo qd̓ natum eſt a gͣui egritudine p̄ſeruare. Quid nam inquies eſt hoc. Profecto victꝰ ſimplex. Nimiꝝid qd̓ poteſt egritudinem preſente curare. videtur etiā poſſe. a nō-dū exn̄te hominem p̄ſeruare. Sꝫ quid: Reuera victꝰ ſimplex gͣuemvidetur egritudinem poſſe curare. p̄ſertim contractam ex delicatiſet largis epulis que anime nocet. et corꝑi. Audi de hoc venerabilem Ieronimū cuiꝰ in ꝓpoſito venerabile volumē decretoꝝ dctm̄inducit. legimꝰ inquit quoſdam morbo articulari. et pōdagre hu-moribus laborantes ꝓſcriptōne bonoꝝ ad ſimplicem menſani. etpauꝑes cibos r̄dactos ꝯualuiſſe. Caruerāt em̄ ſollicitudine diſpē-ſande domus et epulaꝝ largitate. que et corpus frangunt et ani-mum. hec pater ille ſanctiſſimus..¶ V. CONSIDERATIO.Vinta puella ad p̄dictum ſic ait. Cur homo de re iocunda triſtaris. et de reꝝ horrendaꝝ carentia. de qua gaudendū eſſetturbaris. Dices forte que res ſunt iſte. Profecto res prima eſt ſimplex victuſ mediocriſ menſe. Scd̓e vero res ſunt diuītū menſe autꝯſimiles pictantie. Audi johānem os aureū. Simplicior inquit victus et menſa mediocris pl̓imum iocunditatis habet et volupta-tis. ecōuerſo vero diuitum menſe execrabiles quidē et horride acmenbroꝝ ꝯtaminatōis plene. hec ille. et ratio dicti ī ꝓmptu ptꝫ.Nimiꝝ os hominis dicit̉ eſſe neꝙͣ. ſed menſa diuitis nequior eſt.Decipitur em̄ os ab illa magis ꝙͣ decipiat. Sane diuēs ī mēſa ſuaquibuſlibet bonis abundante. dum ei varij et rari cibi varijs mo-dis p̄ꝑati offerunt̉ ſingulos ad ſui guſtum allicientes tanꝙͣ ami-cos nature oſculo recipit. quo poſt breue dū digerendi fuerint tāꝙͣ exͣneos ſiue hoſtes naturā ip̄aꝫ inpugnantes ſentire incipit. Nōſic certe non ſic̄ in tenui dieta. nō ſic ſimplex victꝰ pugnat cuꝫ naturā. ſed tanꝙͣ familiaris domeſticus pacem habet cuꝫ illa. Audihelinandū illum ciſtercienſem. ad ꝯſeruandā inquit. ſanitatē nihilefficatiꝰ ꝙͣ cibi et potus idemptitaſ ꝯſeruata. varia em̄ fercula va-riaꝝ ſunt naturaꝝ. Omnis aūt talis varietas ꝑit humorum repu-gnantiaꝫ. et omnis humoꝝ repugnantia repugnat ſanitati. Vndeelegātiſſime et prudentiſſime reſpondit qͥdam de noſtris adoleſce-tibꝰ. beluacenſi ep̄o. eum interroganti. vnd̓ ꝯtingeret ꝙ ſanior et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten