Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

oneribus et curaꝝ laboribus extra clauſtrū ad curias ſenſuū ani-malium nos cōferimus. curantes illic exquiſita deliciaꝝ ꝑabulaip̄is animalibus ſenſibꝰ tanꝙͣ viliſſimis animalibꝰ et ſuillis vili-bus miniſtrare. Quo fit ꝓfecto ꝙ cum animalis homo q̄ ſunt ſpūsnō ꝑcipiat a ſpūali refectōne neduꝫ ieiunaꝫ relinquimꝰ. verū etiāimpie famelicā eſſe facimꝰ mentē internā quā tāꝙͣ ſpōſam pulcer-rimam ꝯſortem ſimilem ſibi habere voluit. immo et creauit ſecūd̓ſuam ymaginem ip̄e deꝰ. verum ſi quod tolerabiliꝰ videt̉ ꝯſideremus ſenſitiuas potētias eſſe pediſſeqͣs tanti regis ſponſe de regnoanime. cui p̄eſſe dinoſcitur iure nature. in reginam celi aſſumpte.nunquit error excuſabitur antedictꝰ. Profecto mīme. Quid em̄ eſthoc. eā q̄ intꝰ eſt regiam egredi et reginam tantā famelicam relinquere et foriſecas corꝑaliū organoꝝ officinas colere et inibi pediſſequis ignobilibꝰ deliciaꝝ ꝯuiuia p̄ꝑare II. CONS IDEGATIO.Ecūda puella ad p̄dictum hoīeꝫ triſteꝫ ſic ait. Homo ſimplexSenecam audi venerabilem tanꝙͣ tibi loquentem atqꝫ ſeſe qͣſiapud te excuſantem. Exiſtimas inquit me detrahere tibi ml̓tas voluptates qui fortuitu ſubmoueo. qui ſpeciei dulciſſima oblectamēta cenſeo deuitāda. immo ꝯtra. volo tibi nunꝙͣ deeſſe leticiā. hecille. quaſi dicat. hoc te habere volo ꝙ non ſuꝑatur vllo oblectam̄to voluptatis teſte filio ſyrach. non eſt inquit oblectamentuꝫ ſuꝑcordis gaudium. Tu ergo habeto et me atqꝫ ſororem meam priuslocutam hac in parte excuſatas. que delectatōes non damnamus.ſed mutamus vt ibi habeantur et querantur. vbi ſanctius et honeſtius poſſidentur. Vbi inquies. Certe non apud ſenſus hominis q̄proni ſunt in malum ab adoleſcentia ſua donec abſcedat quod exꝑte eſt. et ſuccedat quod ꝑfectum eſt. apud vtrunqꝫ hominem illoſcilicet in ſtatu in quo nec ſenſibiles delicie ſunt ſuſpecte. Interimaūt vnam cuꝫ patre clareuallis tibi ſic dicimus. Delectatōes nonꝑdimus. ſed mutamus a corpore ad animam. a ſenſibus ad conſci-entiam. hec bernhardus. Capitulum tercium continēs conſolatōnes ſuꝑ carentia vene-reoꝝ ſeu veneree voluptatis. ſiue ſuꝑ abſtinentia a delicatōibusluxurisErcio poſt premiſſa domine conſolatrici triſtis aliusde veneree voluptatis carentia eſt conqueſtus. quemox ei ſex de puellis ſuis pro eius conſolatione aſſi-gnauaic. I. CONSIDERATIO.Rima itaqꝫ puella triſtem ſic alloquitur. videtur ꝙ tu hō quiluxurianti carni ſatiſfacere appetis ſimilis ſis viti que in fo-lia vl̓ in lignum luxuriatur. que quatenꝰ vberioreꝫ ꝓferat fructūꝑ putatōeꝫ purgari ſolꝫ. te quoqꝫ neceſſe ē purgari ꝑ amputatōem