Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

preſens etas qui regis felicitatem calamitate mutauerint. et ſub-dic yronice. O preclara potentia. que nec ad conſeruationem quidēſui ſatis efficax inuenitur. Ꝙ ſi hec regnorum poteſtas beatitudi-nis ductor. Nonne ſiqua parte defuerit felicitatem minuit. miſeri-am importet. Sed quamuis late humana tendantur imperia. plu-res neceſſe eſt gentes relinqui quibus quiſqꝫ regum non imperet.Qua vero parte beatos faciens deſinit poteſtas. hac in potentiaſubintrat que miſeros facit. Hoc igitur modo maiorem regibus ineſſe neceſſe eſt miſerie portionem. Expertꝰ ſortis ſue periculoruꝫ tyrānꝰ regni metus pendentis ſupra verticem gladij terrore ſimula-uit. Que eſt igitur hec poteſtas. que ſollicitudinuꝫ morſus expelle-re. que formidinū aculeos vitare nequit. atqꝫ vellent ip̄i vixiſſe ſe-curi. ſed nequeūt. hec illa. Quid igitur inquies ad hec. forte dicesNum rex quiſqꝫ potens ve aliꝰ ſatis manet ſecurꝰ preualens multitudine ſeruitorum. Audi de hoc vlteriꝰ exꝑtam illam quam dixi.Potentem inquit cenſes qui ſatellite latus ambit. qui quos terretipſe plus metuit. qui vt potens eſſe videatur in ſeruientium manuſituꝫ eſt. Nec illa. Cuiꝰ dictū hac ex poſtilla pateat ꝙ nō praro re-ges alioſqꝫ potentes ſuoꝝ ꝓditione in fugaꝫ verti. aut bello ſub-cumbere ſuorum etiā manibꝰ occiſos. Aut venenatos ob ip̄am quāhabuere pontentiā contigit interire. O pulchra potentia. que nec īmenſa ſolatij tempore eſt ſecura. ſed ſic ip̄os quibꝰ nititur hꝫ anxiaformidare. Vnde et ſepedicta ꝯſolatrix. Potentiā inquit ne deſideres ſubiectorum inſidijs obnoxiꝰ periculis ſubiacebis. Veruꝫ ſite forſan regie aut cuiuſꝙͣ alteriꝰ maxime pateſtatis carentia tanꝙͣꝓpter improportionem ſuam diſtantius a te ſite non valeat perturbare. leuiter enim loco et tempore. aut improportōe abſentia quoſlibet mouere noſcuntur. Hortor ꝙ nec minoris et magis tibi ꝓportionate poteſtatis. puta qualem regum. vel magnatum familiaresobtinent carentia te contriſtet. Plurimorum nanqꝫ inuidia aut vī-dicte, aut ambitionis cauſa vtpote auida ſuccedendi tali inſidiatꝭpotentie ſtudioſa quomō ruat. Ipſorumqꝫ auaricia aut malicia principum ſeu magnatum huius familiares apud ſe potentes ſepe et īopinate dum ſecuriores ſe exiſtimant vel morti tradit. aut alias ꝓ-ſternit nullo obſtante preſidio amicorum. An non putas aliquan-do contigiſſe vt frater frat̓rem in mortem traderet. vt magiſtratuꝫpoſt ſublatum de medio obtineret. Quanto igitur magis in ciuita-tum comitatibus magiſtratuuꝫ potentia ſedicioſum ob tumultumpopuli leuiter concitabilis ruinam habet formidare. Quotidīa-num quodammodo hoc videtur et paucos infra annos ſepius itabidimus. ꝙ qui prepotentes extitere vſqꝫadeo ꝙ imperare ſyde-ribus viderentur. erectiſqꝫ capitibus vix terram prout ambulandinecellitas exigit reſpicere dignabantur. leuis aure flatū tumultuoſa ſeditōe populi ī eos ꝯcitata. ſtrageqꝫ nōnūꝙͣ aut reꝝ ꝯfiſcatōe