Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

cedioꝝ. et ad premiū futuruꝫ. Vertetur em̄ folium. vt is cui nūc oc.caſione tꝑaliu bonoꝝ applauditur ad ſolatiū quemadmodum be-atum dixerunt populum cui hec ſunt. pre egeſtate lugeat in futu-ro. et econtra is qui hic pre miſeria deridet̉. ſtatū ꝯſequat̉ in quorideat in futuro. Vis hoc ſcire diſcas hoc ꝑ futuram materiā fle-tus. quo ad diuites. et materiā riſus quo ad pauꝑes. et audi de di-uerſitate huiꝰ et illiꝰ materie loquente magnum patrem Auguſti-num. Veniet inquit tꝑꝰ vt ſe auaros om̄s fuiſſe diuites doleata o-bus nūc xp̄i irridentur pauꝑes/ non ſemꝑ iſte qui nūc humane eſtcōſuetudinis ordo ſeruabitur. non ſemꝑ lazarꝰ fame torquebiturnec ſemꝑ auarꝰ diues deliciarum abundantia ꝑfruet̉. ſed cito etille de ſterquilinio ab angelis eleuabitur īꝑadiſuꝫ. et ille qui elemoſinā noluit dare ſi penitentia nō ſubuenerit de luxurioſo cōui-uio rapiet̉ in tartarum. vt qui in hoc ſeculo pauꝑi noluit dare mni-cam. in inferno nō mereatur acciꝑe guttam. et qui pauꝑeꝫ paſcerenoluit de bonis ſuis. paſcat flāmas medullis ſuis. Ecce quomo-do irriſio actiua in luctum. et irriſio paſſiua in gaudium conuer-tetur et in riſum. Diuites enim irriſores pauperum rapientur in tar-tarū. vbi erit fletꝰ et ſtridor dentium. econtra aūt pauꝑes a diui-tibꝰ irriſi. et ſi tunc ip̄os diuites viceuerſa non derideāt. ip̄i tamēꝓ deriſione quam hic a diuitibꝰ patiuntur. ꝯſequentur gratiſſimuꝫriſum quando eleuabūt̉ ab angelis in celeſtem ꝑadiſum. Hinc etenim ip̄i ſancto job viro ſimplici et recto. qui vt miſerum ſe. teſte pri-us ſorore mea querit̉ derideri. baldachſuites futuram ꝯſolationeꝫvidetur ꝓphetice predixiſſe. Deꝰ inquit nō proiciet ſimplicem do-nec impleat̉ riſu os tuum. et labia tua iubilo. quaſi dixerit deꝰ nōpiciet ſimplicē ſupple te. immo ꝯſeruabit in ſtatu gratie donec inſtatu glorie impleatur os tuum riſu. et labia tua iubilo. Nam et ille thomas de aquino doctor excellēs ex eodem infert verbo. ꝙ idēꝓprium qd̓ et hic ſcꝫ riſus erit in patria in corporibꝰ glorioſis. Adhoc autem ꝙ de iubilo dicitur labiorum. addit apparatꝰ ordinarius exponendo. cū tanta lecicia corde ꝯcipit̉ quā ſermo nō explicꝫ.ſed tamen os ſonet. Capitulum decimum ꝯtinens cōſolationes ſuꝑ ꝯtemptu et de-ſpectione irreuerentia et abiectione.Ecimo poſt premiſſa ad dominā ꝯſolatricem reueren-diſſimaꝫ acceſſit et aliꝰ triſtis. ſuꝑ materia premiſſi ca-pituli grauiter ꝯquerendo at illa eidem ꝯſolationisſibi impēdende qͣcia de ſuis puellis quinqꝫ adiunxit I. CCNS IDERATIO.Rima puella ꝯtemptū viri reſpiciens. ſic ait. O amice qui quereris te ꝯtemni et tanꝙͣ acharis a nemine diligi. videtur ꝙ tuvelles amari vel curari. quippe ſi tibi nō ineſſet huiꝰ rei appetitꝰꝯſolatōe ſuper ꝯtemptū minime indigeres. quia ꝓpter non amari