gēter ſꝫm doc̓
¶ Porro ſi de ſpectaculo ſimul dei et angeloꝝ et futura coronati-qne ſcire volueris. Audi illuſtrem Ieroninum. Deꝰ inquit ipſe oīum rector et dominꝰ cum omni angeloꝝ militia certamen tuumexpectat. tibiqꝫ ꝯtra dyabolū dimicanti parat eternitatis coronaꝫ¶ Quartum capitulum ꝯtinens ꝯſolationes ſuper pugna cōtra vi-tia et ſpecialiter ſuper temptatione carnis.Varto poſt premiſſa ad predictam dominam princi-palem ꝯſolatricem acceſſit et alius triſtis de carnistemptationibꝰ tribulatꝰ. et vniuerſaliter de vitioꝝimpugnatione querulando. cui illa mox ꝓuidit ꝓ cō-Dſolatione de tribꝰ puellis ſuis.¶I. CONSIDEEATIO.Rima puella ſic ait. O amice de quo querularis. ſi bonum qd̓inde ſequitur ſcires. nō tm̄ querulari deberes. forte dices. qd̓nam boni poteſt ſequi. Prefecto non minimum. ſed vnum de maxi-mis bonorum. videlicet humilitas. que quanti ſit honoris. quantidecoris. quanti dulcoris. quantumqꝫ accepta apud deum et ꝑ eūremuneranda. hoc per ſodales meas inferius ſcire poteris euiden-ter. forte dicēs. Eſt veriſimile ꝙ hec ex predictis vitiorū impugna-tionibꝰ innaſcantur. Eſt omnino. et patet egregij viri gregorij ſcꝫ.claro teſtimonio. Ecce quid dicit. Dum inquit vitia nos temptant;ꝓficientes in nobis virtutes humiliant. Et idem rurſum Iebuſeuminquit iſrahel tolerat. vt humana mens de ſe humilia ſentiat. dumminima non ſuꝑat. Rurſum idem ſic ait. Cum temptamur vitijs di-uina diſpenſatione nobiſcum agitur. ne virtutibꝰ quibꝰ ꝓficimusextollamur. h̓ ille. et certe bene. Nam et paulꝰ ait. Ne magnitudoreuelationuꝫ extollat me. datꝰ eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee angelꝰſathane qui me colaphizet.¶ II. CONISIDEEATIO.Ecunda puella ſic ait. O kariſſime. Nōne grauia quandoqꝫ tedia toleramꝰ. quatenꝰ bona noſtra exteriora cuſtodiamꝰ. Ea-tearis. hoc neceſſe eſt. Sed quid. Profecto interioris hominis bōain immenſum excedunt quēqꝫ exteriora. Hinc nanqꝫ de dilectiōeque interius hominem perficit dicit ſcriptura. Si dederit homoomnem ſubſtantiam domus ſue pro dilectione: quaſi nihil deſpi-ciet eam. Igitur illa potiſſime ſunt patienter toleranda. quibꝰ non-nunꝙͣ diuina diſpenſatione faciente cuſtodiri experimur noſtra interiora. Que nam inquies ſunt illa. certe temptationes qn̄qꝫ et im-pugnationes vitioꝝ. Audi gregorij de hoc egregiuꝫ teſtimoniumTunc inquit interiꝰ bene cuſtodimur. cum per diſpenſatiōꝫ dei to-lerabiliter temptamur exteriꝰ. aliqn̄ vitijs. aliqn̄ preſſuris. nec temptatio exterior culpam ꝑficit. quia interior intentio ſurſum trahit.nec rurſum interior intentio in ſuperbiam eleuat. Quia temptatio