Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

qꝛ illi qͥ ī oībꝰ ī mūdo iſto ꝓſꝑanʳ ſunt velut īfirmꝰ deſꝑatꝰ. cui ni-hil qd̓ petijt d̓negaʳ̉. Audi greg̓ deſperatis inqͥt egris qdqͥd popo-ſcerīt dari p̄cipiūt. et eis qͦ reduci poſſūt ad ſalutē q̄ appetūt dari ꝯtradicūt. Id̓ quoqꝫ ait / ꝯtinuꝰ ſucceſſꝰ tꝑaliu e certū future calami-tatis iudiciū. Vitulꝰ mactādꝰ liber ad d̓bitā mortē currēs effrenatis voluptatibꝰ vtit̉. qꝛ et vituli qͥ mactādi ſūt ī liberis relīquūt̉paſcuis. iuſtꝰ a d̓lctātōis trāſitorie iocūditate reſtrīgỉ. qꝛ nimiꝝ vi-tulꝰ ad laboris vſū d̓putatꝰ ſub iugo r̓tinẻ. h̓ greg̓. XI. CON.Idecīa puella ꝯſiderans triſte correctōis diſciplīa gͣtis mori-Abꝰ accomoda atqꝫ ad ſapīaꝫ diſpoſitīa fore īdignū. ip̄ꝫ ſic allo-quit̉. Cur hō h̓ hr̄e d̓ſideras. qd̓ neceſſe tibi correctōi teqꝫ pl̓imū gͣ-tū reddēti n̄ mediocriter repugnarꝫ; Quid īqͥes ē illd̓. Profecto ꝓſpitas ē p̄ſertiꝫ nimia. Audi greg̓. h̓ egregie ꝓteſtātē. difficiliꝰ in-qͣt malū corrigỉ qd̓ ꝓſꝑitate fulcỉ. Id̓ qͦqꝫ ſic ait. Qui a d̓o auertiet ꝓſꝑat̉. tāto ꝑditōi fit ꝓximꝰ qͣnto zelo diſciplie īuenỉ aliēꝰ horreaʳ igỉ neceſſe ē ꝓſperitaſ nimia q̄ alienū deo pr̄ne diſciplināti etꝓximū poſſꝫ facere ꝑditōi. Nō ſit aūt horrēda ē aduerſitas q̄ diſci-pline ē correctō. d̓ q̄ ſalomō ait. Virga et correctō tribuit ſapīaꝫ d̓q̄ ſcꝫ idē dicᵗ. Melior ē ſapīa cūctis oꝑibꝰ. d̓ qͣ et philo doctiſſimꝰ.oīm īqͥt potētior ē ſapīa; addit aūt et alia pl̓ima gl̓ioſa. Sꝫ et filiꝰſyrach. hō īquit ſanctꝰ ī ſapīa manet ſicut ſol. XII. CONSI.Vo decīa puella triſtē ſuꝑ aduerſitate ꝯſolādū aggredỉ ī hūcmod̓. Ai dilecte turbari d̓ aduerſitate. ē turbari de ꝓfectu. cꝰforſan in qͥes rei; Profctō de ꝓfectu ſctī deſiderij cordis deuoti adn̄o n̄ fraudādi. Qūo rurſuꝫ inqͥes. Ecce dicit paſtor gregis dn̄icigreg̓. loquor Electoꝝ inqͥt d̓ſideria dū p̄mūt̉ aduerſitate ꝓficiūt.ſicut ignis flatu p̄mỉ vt creſcat. et vn̄ qͣi extīgui cerniʳ īde roborat̉. h̓ ille. Sꝫ qͥd? Eſt ne ꝑuipēdēdꝰ ꝓfectꝰ deſiderij qͦ .ſ. electi deūdeſiderāt? Certe n̄. Nēpe vt ait idē greg̓. Qui mēte ītegͣ deū deſide-rat. ꝓfecto iā hꝫ qd̓ amat. Sꝫ h̓ hr̄e vtiqꝫ maiꝰ bonū eſt. ꝙͣ ſit vnqͣꝫmalu premi aduerſitate. XIII. CONSIDERATIO.Erciadecīa puella ad triſte ſic ait. Cur aduerſitates formidasdeſideras ꝓſꝑitates. ille eteī niſi velis te nō valēt deicere. ſꝫiſte nate ſūt ſe hn̄te corrūꝑe. qd̓ niſi fiat aduerſitas neqͥt noce̓. Au-di qͥd hac ī ꝑte ſenſerit greg̓. ac dixerit egregie nl̓la īquit aduerſi-tas deicit. q̄ꝫ ꝓſperitas nl̓la corrūpit. q̄ ei veritati īherꝫ vaītati nul-lomō ſuccubit. qꝛ dū forti pede cogitatōis ītꝰ ītētōꝫ fixerit. oē qd̓foris mutabiliter agit̉ ad arcē mētis mīme ꝑtīgit. h̓ ille. egregi-vtiqꝫ teſtis veridicꝰ ſꝫm quē etiā alibi. Nl̓la nocebit aduerſitas. ſinulla dn̄et̉ iniqͥtas. Sꝫ qͥd; c̓te ſi dn̄at̉ iniqͥtas teſtāte priꝰ ſodali XIIII. CONSIDE.mea expedit vt h̓ corrigat aduerſitas.Vartadecima puella. cur ait o amice de aduerſitate turbaris;forſitan dicēs. qꝛ ꝓſperitatē d̓ſidero cui ip̄a eſt aduerſa. Sedin hͦ erras. cū ꝓfecto etiā ip̄a aduerſitas n̄ ſit aliena a ꝓſperitatis