Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

ixiiiias huiꝰ rei hr̄e īlet̉ homī oiat̉. id eſt vt-

ocul̓ dēſiorē īfūdit caliginē. h̓ ille. cꝰ dictis ſi aures accomodeſ.ſeu fidē adhibeas miꝝ eſt ſi de ꝓſperitatis carētia doleas ꝙͣ opti-moꝝ q̄ in te ſunt nouercā eſſe didiciſti. ꝑatā tibi ſub ſpē dulcis po-culi toxicū mīſtrare. et caliginem inducere. V. CONSIDERATIO.Vinta puella ad triſte ſic ait. Miror frater ſi diligis et vt dilectū appetis qd̓ habitū te nō diligit. ſꝫ decipit / qd̓ ꝓſꝑitatemſcias eſſe. cur nō potiꝰ amicū diligis verū et ꝓbatū. que in ꝓſperi-tate certū nō hēbis; Audi yſidoꝝ et dictū eiꝰ ꝯſidera. In ꝓſperi-tate inqͥt incerta eſt aīcicia. neſcit̉ vtrū ꝑſona an felicitas diligat̉Audi quoqꝫ gregorianā ſentētiā huic ꝯcordātem. cū inqͥt qͥs ī pro-ſperitate diligit̉. incertū eſt vtꝝ ꝓſperitas an ꝑſona diligat̉. Amiſſio aūt felicitatis īdicat vin dilectōis. nec ꝓſperitas q̄ppe amicūindicat. nec aduerſitas inimicū celat. Ex qua ſentētia clare ſequit̉.ꝙ ſi habita ꝓſperitate. quēquā habeas forſitan amicū. nō tn̄ certūet ꝓbatū qͣlem indicaret aduerſitas ſeu ꝓſꝑitatis. carētia ip̄i ꝓſpe-ritati fallaci merito p̄ferēda. ſi tn̄ vera eſt ſnīa tullij. Nich̓ inqͥt meliꝰ datū eſt homī a dijs immortalibꝰ amicicia. qͥd ei dulciꝰ ꝙ hr̄ecū quo oīa audeas ſic loqͥ vt tecū. qͥs eſſet tātꝰ fructꝰ ī ꝓſperis re-bꝰ. niſi hēres amicū qͥ illis eq̄ ac tuipe gauderet. aduerſas ecͣ ferredifficile eſſet ſine eo q̄ illas. etiā ꝙͣ tu ferret. h̓ ille. non ergo fleaseiꝰ carētiā ꝙ de oī amico te cogit dubitare. q̄ qͥdem dubitatō nota-biliter derogat ſolatō. Audi caſſiſſme inqͥt amicis omīs cogitacōeſſꝫ tediū. oīs oꝑatō labor. oīs terra ꝑegrinatō. oīs vita tormētum.ſme quoꝝ ſolato viuere eſſꝫ mori.. VI. CONS IDERATIO.Exta puella triſtē ſic alloqͥtur. Si nō affuerit tēperās aduerſitas. ſcias ꝓſperitatis abūdātiā tibi fore nociturā. Audi de h̓illuſtrē ſenecā. Oīa inqͥt q̄ ſuꝑfluunt nocēt. Segetem nimia ſternitvbertas. rami onere frāgūtur. Ad maturitatē n̄ ꝑuenit nimia fecū-ditas. jdē quoqꝫ aīmis eueīt quos immoderata ꝓſperitas rūpit. qͣnō ſolū in alioꝝ iniuriā. ſꝫ etiā ī ſuā vtūtur. h̓ ille illuſtris. ex cuiˢſnīa nō reſtat aliud niſi qd̓ de aduerſitate nō mō nō doleas. ſꝫ ma-gis gaudeas tanꝙͣ de tꝑamēto nociture ꝓſperitatis. VII. CONSIDERATIO.☞ Eptima puella triſtē hoīem de ꝓſperitatis carētia ꝑturbatumſic alloquit̉. Qūo p̄t qͥs nō deliras de huiꝰ rei turbari carētia.de qͣ potiꝰ hīta turbatō rōnabiliter ē habēda. nequaꝙͣ inqͥes neceſſe eſt. Sꝫ ecce ꝓſperitate mūdi huiꝰ hīta turbatōis cā inpromptuſolet occurrere vl̓ ſanctis viris qͥ illuſtrati diuino lumīe minus er-rāt iudicō quos regit rō. deuotō ꝓmouet. qͥbꝰ ſpūs ſuggerit veritatē. de qͣbus qͥdē dn̄ici gregis paſtor greg̓. ſic ait. Sācti viri cū ſibiſuppetere proſpera huius mūdi ꝯſpiciūt. pauida ſuſpitōe turbātur.timēt em̄ ne h̓ laborū ſuorū fructum recipiāt. timēt ne ꝙ d̓ina iuſti-cia latēs ī eis vulnꝰ aſpiciat. et exterioribꝰ eos muneribꝰ tumulās