Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

ſatis ē. O ſi vel in ātea felix eſſem. O ſi miſeria deinceps carerē. Sedvide qͥd cogitas. vide qͥd optas. vide malu qd̓ te ſeqͥret̉ ſi cor tuūqd̓ deſiderat aſſeq̄ret̉. Nimia ſiqͥdē felicitate torpeſceres. torpore d̓-flueres. perires defluendo. XXVIII. CONSIDERATIO.Iceſimaoctaua puella ad triſte ſic locuta eſt. Queſo attendasilld̓ tullianū. cur inqͥt eā rē tā ſtudioſe curas q̄ tibi multas da-bit curas̉. Eorte dices. q̄ nā eſt res iſta. ꝓfecto res ꝓrſus huiꝰ feli-citas eſt mūdana q̄ curis vtiqꝫ eſt plena. Nōne quos hoc ī mūdo felicōres p̄dicamꝰ. maximis curis et ſolicitudinibꝰ ſubcūbere vide-mꝰ. vn̄ hoc illis. Profecto qꝛ q̄ mundi ſunt curāt. nō q̄ ih̓u xp̄i. Ecce qͥd dicit egregiꝰ ille gregoriꝰ. Ille inqͥt huius mundi veracitermala ſentit. qͥ eiꝰ bona hyāter appetit. Mala inqͥt ſentit. Que nammala. c̄te timores nocturnos. dulcē ſomnū ītercipiētes. qd̓ quideꝫmalū eſt ſollicitudinū et curaꝝ tumultꝰ qͥetam dei ī corde māſiōꝫꝑturbātes ſeu vaſtātes. qd̓ peiꝰ ymmo peſſimū eſt quēadmodū ecō-trario idē ait greg̓. Sctī viri. qꝛ nihil hꝰ mūdi appetūt. ml̓tis ꝓcul-dubio tuml̓tibꝰ ī corde priuāt̉ XXIX. CONSIDERATIO.Iceſimanona puella ad triſtē de ip̄a mūdana felicitate de cu-ius carētia querulat̉ ſic loqͥtur detrahēdo. Hec inqͥt et ſi pergrauiū vicōꝝ pctā nō occideret. tn̄ v̓tutis egeſtatē induceret. Vn-de elige qd̓ malueris e duobꝰ. v̓tutē aut felicitateꝫ ambo nāqꝫ ſil̓ꝯciliare ꝑdifficile ē. aut forſan impoſſibile. Vide tullianā rethori-cā quale ſimiliter cadētis exornatōis exemplū poſuerit. hōiem in-quit laudas egētem v̓tutis. abundātem felicitatis. Porro felici-tati v̓tutem haut dubiū p̄eligendā eſſe nemo nō ꝓrſus exꝑs rōnisdubitare ꝑmittit̉. Audi p̄fate rethorice ſnīam elegātem. Om̄s in-quit bn̄ viuēdi rōnes ī virtute ſunt collocande. ꝓpterea ꝙ ſola v̓tꝰin ſua ptāte eſt. Oīa p̄ter eā ſubiecta ſunt ſub fortune dn̄atōe. hecille. ſꝫ et v̓tꝰ multo feliciorē ꝯſtituit ꝙͣ mūdana felicitas. inquātuꝫꝑ eam excellētiꝰ ꝙͣ ꝑ felicitatē mūdanā oīa habent̉ in qͥbus conſi-ſtit mūdana felicitas. ꝓut liber quidā de amore v̓tutum cōpoītuspulcre manifeſtat. XXX. CONSIDERATIO.Riceſima puella ſatis ꝓuecta et artis phyſionomīe n̄ ignarain triſtis vultū intēdēs ip̄m ſuo ſubtili iudicō dep̄hendit aīmhabere puerilē et nūquid nō ad puerilē ſpectat aīm de reꝝ carētiamīmaꝝ ꝑturbari. queadmoduꝫ puerum de pomo ꝑdito aut de tro-co quo ludere ꝯſueuit?. Sꝫ qͥd. nōne illū ex anguſta mēte btm̄ An-thoniū h̓ mūdana tāꝙͣ celeſtē et quaſi de ſublimi ꝓſpiciētem dixiſ-ſe nouimꝰ. Nemo cū deſpexerit mundū reliquiſſe ſe arbitret̉ ingentia. quaſi diceret. immo ꝑua et mīma. Ip̄m ergo triſtē iuxta aīmi ſuipuerilis ꝯditōnē ꝯſolās ſic ait. Qūo ē fili mi ꝙ turbaris. nōne hēsqd̓ hijs quoꝝ carētiā deploras ml̓to meliꝰ ē; noui ꝙ cepiſti duasauiculas qͣs cardueles appellāt. ꝑuulas qͥdem ſꝫ pulcherrimas Di-ceſ mihi forte ꝙ hac ī nocte te cepiſſe ſomniaueris. et ꝓinde fueris