LIIſi enīm ille cui plus eſt cōmiſſum maiora fatiat. aut plus ſeruiat; indlubie plus meretur-ꝙͣ ille cui minus cōmittitur: et minus fatiat.ſed ſi ille cui minus cōmittitur maiora et perfectiora fatiat et plus ſeruiat magis mereturꝙͣ ille cui magis eſt ꝯmiſſum et minus ſeruitIn vtroqꝫ igitur ſtatu dlericorunj ⁊ religioſorum iſta duo reperiri poſſunt. per que vis atgumenti ſoluitur. Ad aliud auteꝫ quod dicebatur de merito et perfectione quod conſiſtitin cura animarū. ſupra reſponſum eſt in ſolutione ad argumentum quod fiebat de publico et cōmuni bono priuato preferendo. Subſequenter non obſtat quod dicebatur quialiberare innocentes de manu ꝑfidorum maxime perfectionis et meriti eſt. adducentes etian illud Hieronimi. quia ſancta ſimplicitasſolumj ſibi prodeſt. ſed tnͣto plus nocet: ſi cōtradicentibus non reſiſtit. dicendum eſt ꝙilla magnitudo meriti intelligit̉ ex parte mentis. quādo quis tnͣtum proficit in contemplatione. ut propter deum velit intendere ſalutiproximorum. etiam cum aliquo detrimentocontemplationis. Hoc enim modo certū eſtꝙ ad maiorem perfectionē caritatis pertinetꝙͣ ſimpliciter vacare contemplationi. Et hoceſt quod Iſidorus in libro de ſūmo bono ait.