Cap̄. xliij.In primis itaqꝫ illud animo fixū teneamus.neminē abſqꝫ culpa aūt cauſa affligi aut torqueri oportere. cū ſcriptū ſit. oculi domini ſuꝑiuſtos. Et iteꝝ vultꝰ autē dn̄i ſuꝑ faciētes mala ut ꝑdat de t̓ra memoriā eoꝝ. Suꝑ quo v̓boCaſſiodorꝰ. frrat inquit malus dicens ſecurefatio mala. ſꝫ diſcat quia vultꝰ domini ſuꝑ fatientes mala quaſi dixerit iuſtos ⁊ iniuſtos deus reſpicit ſꝫ diſꝑiter. Iuſtos enim reſpicit utpie eos exaudiat. ẜꝫ malos ut puniat. ꝑdatqꝫde terrā memoriā eoꝝ. Quā ſiquidē punicōeꝫſiue iacturā memorie vite. ⁊ quorūuis tꝑaliūminime abſqꝫ culpa morlibꝫ cōtingere credēdum eſt. niſi culpā non putes illis abuti. autea ad luxū. ad auaritiā. ad ſuꝑbiā. ad pompāconuerte̓. que iuſtiſſimꝰ deus tāꝙͣ virtutū inſtrumēta hoībus ꝯceſſit. de quibꝫ Greg̓. pulchre dicere viſus eſt. qꝛ ſūma ac decora iuſtitia eſt. ut ꝯceſſa perdat; qui incōceſſa captat.Rurſus ut eſt ſāctoꝝ doctoꝝ ſentētia. mali nōvtiqꝫ impune trāſeūt. tū qꝛ in fine puniētur:tū quia ea tꝑalia bona quibꝰ iniqui in hac vita gaudēt. deus illis cōcedit ob paucula quegeſſerūt bona. Sed ſpūalia bona que reſpectutꝑaliū magna bona exiſtūt: iuſtis v̓tutiqꝫ deditis reſeruat tāꝙͣ equiſſimꝰ iudex. cui maxīeꝯgruit. ut bonis det ſpūalia tāꝙͣ potiora bona