Axxioſtrepitu et clamore exercetur. Sed iam hiliꝰartis et vite incōmoda. labores atqꝫ miſeriasſiml̓ et ꝑicula ꝯmemoremꝰ In pͥmis itaqꝫ qͥsprudēs gaudiū ſuū in fugaciſſimis rebꝰ collocatur. deinde venatui vacans? melioris negotij diē ꝑ̄dit. Quid de ꝑiculis corꝑis dicā Quotfoueas venatores precipites incurrūt. aquaſquoqꝫ ſtagna; ſiluas non ſine diſcrimīe percurrūt. reges vero ⁊ magnates. etſi quotiēsarmis nō vacāt: venacōni ſe dedāt Int̓ ceteratn̄ incōmoda. illud ꝑuū nō eſt. qꝛ laſſitudinēſenectutē plureſqꝫ ex ea infirmitates nāciſcūt⁊ ut dici ſolet. ꝑuo ſolacō: plue̓s ineſtitie ꝯpātur. Quid dicā de temꝑis amiſſione: inutili occupacōne. fructus modicitate. ⁊ tandem punibili vanitate. Que em̄ maior vanitas: ꝙͣ poſtꝑuani beſtiolā leporeꝫ natura ipſa timidam.tot currūt reges. tot milites. tot curſores. totbūccinaꝝ et cōmitū clangores. tot vlulantiūvociferacōnes. Et ut paucis multa cōprehendā. iij ſcripturis ſanctis neminē ſanctū venatorem legimꝰ. ⁊ſau em̄ venator erat. quoniāpeccator fuerat Rurſꝰ int̓ venatores ſcripturaſacͣ Nembroth ꝯmemorat. q̄ robuſtꝰ venatoret oppreſſor hoīm appellat̉. deniqꝫ venatoresſiluas querūt. vbi venationis colore. ꝑegrinātes ſpoliāt atqꝫ trūcidant hec eſt eoꝝ venacō