liber prꝰAbellarioꝝ ſiue notarioꝝ ars ⁊ viuēdi formula ꝙͣhoneſta hōrabil̓ et laudata ſit: ex plurīs p̄ſertī illiꝰ ncc̄īitateet vtilitate facile cognoſcit̉. Periret ſiqͥdē oīsiudicōꝝ tela. nͥ eēnt notarij qͥ acta ꝯſcriberēt.ꝑiret ip̄a veritas ⁊ fides ī ꝯtractibꝫ ⁊ ꝯmertijˢhoīm. ꝑiret oīs ordo in iuditio forēſiū cauſaꝝ.niſi eſſꝫ aliqͣ fidelis publicaqꝫ ꝑſonā: cui iudexcrederet de hijs que ab vtraqꝫ litigantiū ꝑte-aut offerūtur aūt dicūtur. Itē ſūt īſtituti noͣiijad ꝯfirmatiōeꝫ veritatis. ſꝫ cū ip̄a veritas vbicūqꝫ ſonuerit; ab illo eſt qui dicit. ego ſū viaet veritas. Recte certe ratiōe notarioꝝ offitiūvalde laudadile erit. quia in veritatis cōprobatione ⁊ ꝯfirmacōneꝫ radicē et fundamentūſuſcipit. demū huiꝰ artis laudes ⁊ vtilitatesex eo patent. quia publice vtilitati deſeruiūt.Hij nāqꝫ nedum apud pedaneos minoreſqꝫmagiſtratꝰ. creditū et autoritatē obtinēt. ſedapud reges ⁊ principes et cūcta eminētia tribualia acceptiſſimi ⁊ familiariſſimi exiſtunt.quoꝝ manibꝫ imō admirāda fide inſtrumēta.pͣuilegia ⁊ lr̄e ad perpetue rei memoriā ꝯfitiūtur. Et poſt multa tꝑm ſecula. ex horū ſola notarioꝝ ſubſcripcōe. indubitatā ꝓbacōeꝫ inducūt. Hij typū tenēt euāgeliſtarū xp̄i qui eiusgeſta ⁊ acta in euangelio. tā fideliter ꝙͣ vtilit̓