Vlo. xiꝰ.deteſtabiles admodū ſunt. a milite vero ſi inferantur. ſcelea̓ta impia atqꝫ funeſta ſacrilegia ſūt. ⁊ ut paucis videat̉. quātū nephas ſitpauꝑes a militibus impugnari. Hinc intelligidebꝫ. quia ſi inopes debileſqꝫ miles ip̄e deſpiciat. nec alijs impugnantibus reſiſtat. meitoprodicōnis nomen incurrit. Quis enim dubitat. quin ꝓditor flagitioſꝰ ille ſit: qͥ rem cuſtodie fideiqꝫ ſue ꝯmiſſaꝫ hoſtibꝰ patefecit. aut verius ipſe diſrupit. Milites ergo ciuium inopūqꝫ cuſtodes. non ſolum officio ſed fide. ſed ſacr̄mēto. ſed vi atqꝫ natura ꝓfeſſionis ad hocvnū agendum pnͥcipalit̓ conſtituti noſcūturSi ergo paupeꝝ ciuiūqꝫ tutamen pretermittūt. quos potiꝰ ipſi ſacrilego expilant conatuſūma ꝓculdubio prodicō exiſtimanda eſt. ſꝫtāto īſigniꝰ facinꝰ erit. ſi ꝑ ſe ciues impugnētque omnia an a militibus armigelſqꝫ noſtritemporis obſeruentur. facile libet agnoſcereEquidem verſum eſt ad contraria modernoꝝſtudium militum. Student nāqꝫ cui noceant-cui vim ⁊ iniuriaꝫ afferant. ⁊ que ſunt planeoffitio ſuo aduerſa. ea exerrent impune. Necſunt contenti miliciam dedecorare atqꝫ fedareſed ꝑimere eius videlicet naturamqꝫ vident̓.Obliuiſcuntur ſiquidem ſue profeſſionis. Adid ſolum tendunt. ut ſatis diuitiaꝝ habeāt.
iic