libor pͥuꝰ.nobilitatis aſſentatoribꝰ minime aſſenticudputo. Auit enim pro eo eā ipſā ingenui̓tatemmagni foe̓ p̄cij ⁊ qꝛ naturalit̓ hoībꝰ ineſt. Egovero nō ſatis video. quo ꝑacto verū dixerintqd̓ ex eo primo patꝫ. qꝛ tūc oēs hōies nobileſeēnt. Adde. qꝛ ea vere naturalia ſūt. q̄ ſemꝑ ⁊vbiqꝫ in ſūt ut ph̓o placuit. nobilitas ve̓o tāvolubil̓ eſt. ut mulier q̄ heri clara fuit. hodieſine eiꝰ culpa. ȳmo recte ⁊ ſācte agēs. ſi plebeonupſerit ignobilis effitiat̉. Et idem in eo q̄ ꝓpt̓delictum nobilitatem perdit. Quo fiet. ut aliqͣtemporis ꝑte. infelix homo ſit nobilis. ⁊ aliaignobilis. ⁊ eueſtigio. Rurſus nec omni loconobilitas ineſt. Sarracenus enim nobilis. anob̓ captus. proculdubio ignobilis erit. qꝛſeruus effectus. ⁊ ſimili modo. ſi catholicus abinfidelibus capiatur. deniqꝫ idipſum ⁊ in milite conſpicimus. non enim milicia vbiqꝫ etvniformiter nobilitatem efficit. Nam cum deequeſtri dignitate. leges ⁊ ciuilia iura loquūtur. ſolum milites vrbis rome. nobiles appellat Habent deniqꝫ nobiles quedam peculiariaꝫ ſibiqꝫ naturalia. forte dixerim indelibiliavicia. ad que teſte philoſopho. iij rethoricisꝙͣmaxime natura ipſa inclinatur; ipſi tamenactualiter operantur. Primo quidem nobijes plurimū ſunt honoris appetitiui ⁊ ābicōſi