(
Sruſimulata vicꝫ aīcitie fictio. Fingūt ſe palatinimultos amare. qui oēs odiunt. qd̓ cum factoopꝰ eſt: facile ꝯꝑies. Nā ut ait iuuenal̓. Qnͣtūquiſqꝫ ſua nūmoꝝ ẜuat ī arca. tātū habꝫ ⁊ fidei. Hinc Tulius. vere amicitie difficilime reꝑiunt̓ in hijs. qui in hōribꝰ verſant̉. Et Seneca; Frrat qui in aula q̄rit amicū. Sextu palatinoꝝ vitiū hijs ꝓximū eſt. vicꝫ verſuta machinacō ad extorquendū; ⁊ pauꝑes expoliādū.Luueniūt nāqꝫ q̄ pnͥcipibꝰ aſſiſtūt. plurimasextorquēdi vias. Quos Hiero. aſſei̓t crudeliores eē leonibꝰ ⁊ lincibꝫ. qͥ licꝫ ore rabido deuorāt. tādiu tn̄ memoriam dep̄dandi nō ꝑduntꝙͣdiu vent̓ eſt vacuꝰ. vbi vero paſta eſt ſanguine ſeueritas. cū ſatuitate ſuccedit obliuioSeptimū palatinorū vitium eſt ꝯmeſſacōnūlibidinū ⁊ voluptatum vacacō. quos ſignatyſaias. qui ꝯſurgūt mane ad eb̓etatē ſectādā⁊ potētes ſūt ad bibēdū vinū. ⁊ fortes ad miſcēdū ebrietatē. de nocte diē faciūt. ⁊ nocte vigilāt. Hos dicit Seneca. vome̓ ut edāt. quoꝝpalatꝰ nō niſi ad p̄cōſas eſcas excitat̉. ⁊ tādēvent̓ vino eſtuās. vacꝫ libidini Agā gͦ finē. ⁊dicā cū hernar. ad eos qͥ r̓gū aicitias ſequūtur. Tu ī cuia pnͥcipū ſedes. cū diuitibꝰ ī occultis. ut int̓fitias īnocētē deīqꝫ infidials ut rapias pauꝑeꝫ. ibi dexte̓a tua r̓pleta ē muneribꝰ