Druckschrift 
Speculum vitae humanae
Einzelbild herunterladen
 

Ulee pͥnalate incōmoda atqꝫ ꝑicula aſſerebat. veꝝ inpͥmis id ſuetonij ſepe a ſapientibꝰ audiſſe dicebat. qm̄ qui carꝰ eſt regibꝰ. vilis ē ſibi aīmavil̓ q̄es. vilis ſecuritas. ociū atqꝫ virtus. Iunge hijs cōmune ꝑiculū oīm qui pnͥcipibꝰ ẜuiunt. de qͦ Criſpꝰ ait. Nam regibꝰ tam boni qͣmali ſuſpicōres ſūt. Semꝑ enim ut aiūt pnͥcipibus aliena virtus formidoloſa eſt. Id aūtqd̓ de amicicijs p̄ſcoꝝ principū ad quoſdaꝫcōmemoratum eſt: ꝓpoſitū aꝑtiſſime probae̓videtur. Quis enim carior apud AlexandrūAriſtotele Quis apd̓ Ceſarem Claudium Neronem Lucio Seneca: Quis apud⁊ Ciberiumſerano. Ruorum ruinam nouimus. ut enimſapiens quidā dicebat: meliꝰ quiſqꝫ regibꝰincognitꝰ foret: ꝙͣ amatꝰ. Et iteꝝ. In regibꝰpar malū eſt ſi quem oderint aūt diligāt. niſiꝙ odiū fugat: amor detinet. Qd̓ ſi laboībꝰ: ſifudore. ſi ꝑiculis plurimis regi caꝝ ſe quis futuꝝ putat. cogitet. lōge tutiꝰ erit: lōgeqꝫ faciliꝰ. regis ſuꝑm ⁊ ꝯditōis oīm aicitiā tātoꝑe q̄ſiſſe. Rurſus ſi ꝓ hodierna tꝑis malicia. querara amicitia ē. qͥs tā imprudēs ē. atqꝫ īſulſusq̄ ſibi regū duraturas firmaſqꝫ amicitias putet. aut potius fingat. Cogitet quid inde adeos quos dilige̓ ſimulat qͦs c̓te fortune ſpledor tumorqꝫ animi ōniū ineqͣliū facit ꝯtētoēs