Pri heruite.egipciorum littē ferunt furtiue monēte officinamfuiſſe ea tempeſtate que cleopatre iūctus anthonius eſt Igitur adamato quaſi ſibi a deo offerreturhobitoculo; omnem ibidem oraicionibus in ſolitudīeduxit etatem Cibum et veſtimentum palma pvebebat. Quod ne cui impoſſibile videcitur? iheſum teſtor et ſanctos angelos eius. in ea porte herem queuixta ſyriam ſarraicenis iungitur. et vidiſſe me monachos et videre; e quibus vnus ium triginta perannos clauſus ordeaceo pone et lutulenta aquoꝑiuit? alter in ciſterna veteri quam gentili ẜmoneſyri. Cubban vocant. quinqꝫ coricis per ſingulosdies ſuſtentabatur. Hec incredibilia videbunt̉ eisqui non credunt omnia poſſibilis eſſe credentibusSed vt ad id redeam vnde digreſſus ſum: cū iuncēteſimo t̓ciodecimo etotis ſue q̄no btūs paulus eleſtē vitā aigeret in terrisᵉ et nonagenarius ī alieſolitudīe qͣnthoniꝰ morcret̉. vt ipſe aſſere̓ ſolebathec in mēte ei cogitacio incidit. n̄llū vltra ſe mochorū in heremo conſediſſe? atqꝫ illi per noctē quieſ-centi reuelatū eſt; eſſe alium intei̓us multo ſe meli-orem. ad quem viſendum ꝓperare deberet. Ilico e-rumpente luce. venerabilis ſenex infirmos artusbaculo regēte ſuſtētūs: cepit ire velle. qͦ neſciebatEt iā media dies cōquēte deſuꝑ ſole feruebat n̄ tn̄⁊ cepto itine̓ reuobat̉ dicēs. Credo ī d̓m meū ꝙ ẜuūſuū quē mͥ ꝓmiſit on̄det. Nec pl̓ahijs. ꝯſpicat̉ hoēꝫ