RauloQuum ſemel lāguor arripiens longo tempoe̓ poſſidebat. ut et nobis inquietudinē et ſibi diſcrimē af-ferret. In qͦ illa letobat̉ ꝑ momēta cōmemorcs miſer ego homo. quis me liberabit de corpore mortishuiꝰ? dicat prudens lector: ꝓ laudibꝫ me vituꝑacionē ſcribe̓. Teſtor ih̓m cui illo ẜuiuit. et ego ſeruirecupio. me in vtraqꝫ ꝑte nichil fingere ſꝫ qͣſi xp̄ionūde xp̄iano q̄ ſūt vera ꝓferre: id ē. hiſtoriam ſcriberenō panegiricum. et illius vicia alioꝝ virtutes eſſeVicia loquor animū meū ⁊ oīm ſororū ac ſratrumdeſideriū: qui illū diligimus et abſentem cupimusCeterum illa impleuit curſum ſuum. fidemqꝫ ẜuo-uit; et nunc fruitur corona iuſticie. Sequit̉ agnūquotumqꝫ uadit̉ ſaturatur. qꝛ eſuriuit; et ſeta decantat. Sicut audiuimꝰ. ita et vidimꝰ in ciuitoredn̄i virtutum. in ciuitute dei noſtri. IO beaita reꝝcōmutacio Fleuit ut ſemper rideret; deſpexit locuscontritos ut fontem dominum reperiret. Deſtitocilicio eſt ut nunc veſtibus albis vteret̉. et diceret.Scidiſti ſaccum meū et īdiuſti me leticia. Cineremſicut panem manducauit; pocionem ſuum cumletu miſcebat dicens. Fuerunt michi lacrime mee pones die qc nocte: ut in eternum pone angelorū veſ-ceretur et diceret. Guſtate et videte quoniam ſua-ius eſt deminus. et eructauit cor meum verbum bonum dico ego opera mea regiº. et yſcye ymmo do-mini per yſaiami in ſe cernerēt verbo compleri. Ece