Uita.corpuſculi ꝙͣ īt̓dibili abſtinēcia ⁊ duplicutis ꝯtraxerat ieiunijs rexabat̉. hͦ ī ore voluebat? ſb̓icō corpꝰmeū ⁊ ī ẜuitutē r̓digo; ne alijs p̄dicōs ip̄ reꝓba inueīar ⁊ bon̄ ē vinū n̄ bibe̓ ⁊ cornē n̄ māducue̓; ⁊ huīliqui ī ieiuº aīaꝫ meōᵉ ⁊ totū lectū meū v̓ſaſti ī īfumitate mea; ⁊ v̓ſato ſū ī miſei̓a dū ꝯfigit̉ ſpīa Atꝫīter doloīs aculeos qͦs mia pacia ſuſtiebat; qͣi aꝑ-tos ſibi celos aſpice̓t loq̄bat̉. Quis dobit mͥ pēnaeſic̄ colūbeˢ ⁊ volobo ⁊ reqͥeſcā Teſtor ih̓ꝫ ⁊ ſcōs ēgelos eiꝰ. ip̄mqꝫ ꝓpi̓e q̄gelū qͥ cuſtos fuit ⁊ comes admicibil̓ feīeˢ me n̓l īgrāꝫ n̓l dice̓ moe̓ laudāciū; ſꝫ qͥ-qͥd dcūrꝰ ſū ꝓ teſtioīo dice̓ˢ ⁊ miꝰ eē eꝰ miltis quātotꝰ orb̓ canit. ſac̓dotes mirāt̉ v̓ginū choī̓ deſiderātmoͣchoꝝ ⁊ pauꝑꝫ t̓ba plāgit. vult lcōi eo b̓uit̓ ſcie̓ d̓tutes? Oēs ſuos pauꝑes; pauꝑior ip̄ dīſit nec miꝝd̓ ꝓxīs ⁊ fuīliola quā ī vtqꝫ ſexud̓ ẜuis et q̄cill̓ īfres ⁊ ſoroe̓ſqꝫ mutauea̓t iſta ꝓferre; cū euſtochiūv̓ginem et d̓uotū xp̄i faulā. ī cꝰ ꝯſolacōe libellꝰ hiccudit̉ ꝓcul a nobili gn̓e ſola fide et grā d̓itē de̓liq̄tisArpamꝰ gͦ norrādi ordiēꝫ Alij alciꝰ r̓petāt⁊ ⁊ cuncibul̓eiꝰ ip̄iſqꝫ ut ita dicā crepudijsinrēꝫ bleſiliā. et rogatū ꝓferāt prēꝫe qͦꝝ alt̓ ſcipio-num gractoꝝqꝫ ꝓgeīes eſt; alt̓ ꝑ oēs fere greciasuſqꝫ hodie. et ſcematibus et diuicijs et nobilitotocigamennonis fertur ſanguinem trahere? qui de-cennali obſidione troyam deleuit. (nos nichillaudabimus niſi quod perum eſt. et de puriſſimo

ſ