Folium

On eſt in his diu immorādū qꝛIjtrāſmitto caritatē tuā ad latiſſimūcampū dīnaꝝ ſcripturaꝝ. vt qd̓ hͦtibi deeſſe cernis: ibi ſolerter ꝑqͥras. Quaꝓpter oro dilectiōꝫ tuā vt ſtudiū ſꝑ ī te creſcat legēdi. Nullꝰ em̄ puto p̄t ꝑfecte dei noſcere p̄cepta. niſi qͥ legēdi ꝯtinuū hꝫ ſtudiūquia quāto quiſqꝫ in diuinis ſcripturis aſſiduus fuerit. tāto ex eis maiorē intelligētiācapit. ſicut terra qͦ quāto magis excolit̉. tanto ampliꝰ fructificat. Nā qͣꝫuis hō tardumſenſū habeat. aliqͥd tn̄ diſcere poterit ex ſcripture myſterijs ſi habuerit aſſiduitatem legēdi ſicut ſcriptū eſt ī euāgelio. Qui eiꝰ habet dabitur illi. ⁊ qͥ nō habet: etiā qd̓ videtur hr̄e auferet̉ ab eo. i. qͦ habet ſtudiū legēdi. dabit̉ etiā illi intelligēdi facultas. ⁊ quilegēdi ſtudiū nō habꝫ. etiā hoc qd̓ videturhabere. id ē. qd̓ naturaliter bonū intelligit.ꝓpter ignauiā eius auferet̉ ei Et ſicut ille qͥtardus ē ad intelligēdū ꝓ ſua bona diligentia recipiet gl̓iam. ita ille qͥ talentū ſibi datūnegligit cōdēnabit̉. Quapropter āmoneocharitatē tuā vt ſtudiū habeas legendi. qꝛoīs ꝓfectꝰ ex lectione ꝓcedit. Que neſcimꝰex lectiōe diſcimꝰ. Dicit em̄ Iſidorꝰ. ꝙ inorōibus mūdamur. lectionibꝰ inſtruimur.vtrūqꝫ bonū eſt ſi liceat. ſi nō liceat meliuseſt orare qͣꝫ legere. Qui vult cū deo ſꝑ eſſefrequēter debꝫ orare. freq̄nter ⁊ legere Nācū oramus: ip̄i cū deo loqͥmur. Cū ꝟo legimus deus nobiſcū loquit̉. Si hec ita ſunto dilectiſſime frater ncc̄e eſt tibi orādi legēdiqꝫ ſtudiū hēre. Lectō cognitōem dei ammīſtrat. lectō tenebras ignorātie fugat. lectio ſcīam hoī ꝯfert. lectōis ſtudio dei p̄cepptū eiuſqꝫ ſacr̄a occulta diſcere ſolemꝰ. lcōnis ſtudio dei oīmqꝫ ꝟtutū amor nutritur.Per lectōem potes cognoſcere qual̓ ſit beatitudo. qual̓gl̓a. qual̓ ſit claritas que ꝓmittit̉ ſcīs electiſqꝫ om̄ibꝰ. Per lectōem poteſcognoſcere qual̓ ſit pena qualis luctꝰ qualiſfletus immīet mal̓ ⁊ iniuſtiſ atqꝫ impijs hominibꝰ. Per lectōeꝫ ꝯgnoſcere vales quidaudituri ſunt boni ⁊ mali in die iudicij. malis em̄ a dn̄o dicet̉. Ite in ignū eternū quipreꝑatus eſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Bonisꝟo dicet̉. penite bn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite re

gnū qd̓ vobis ꝑatū eſt ab origīe md̓i. Hecem̄ om̄ia lectōe diſcimus. Lectō em̄ manifeſtat qūo ꝓſꝑa qūo aduerſa tolerare dēasQuāꝓpter ſubiūgēdū eſt hic aliqͥd qd̓ legi de patꝝ exemplis qui infirmitates l̓ oīaaduerſa ꝓ xp̄i amore tolerare ſtuduerunt.vt tua caritas hoc legēs hoc mēti ꝯmēdāsillos viribꝰ totis imitari ſtudeas.Ammonitio de aduerſitate tolerāda ⁊infirmitate amandaHZOrtor igitur vt ſi vel infirmitasvel alia ꝯtrarietas tibi acciderit.Lquatenus ꝑfecte valeas ſcire qualiter tribulatōes omēſqꝫ infirmitates tolerare debeas. lectōi eſto deditus. ibi em̄ īuenies ſcriptū. Ego quos amo arguo ⁊ caſtigo. Si quos dn̄s amat arguit ⁊ caſtigat. gͦ⁊ tu frater ama argui et caſtigari ab illo.Qualiſcūqꝫ infirmitas tibi eueuerit. gratanti aīmo ſuſcipe illā. Uolo tibi vnā remde hiſtoria triꝑtita narrare. quā volo vt ſegas ⁊ memorie ꝯmēdes Fuit beniaminſenior qui valde clarꝰ habebat̉ dono dei ditatus vt ſine medicamīe tactu manꝰ aut olei facta orōne ſanaret egrotū. Hic ferturincidiſſe in ydropicā paſſionē. ⁊ tm̄ eiꝰ corpus intumuiſſe vt non poſſet ꝑ ianuam cellule in qua habitabat efferri. niſi ianue cuꝫtabulis an̄poſitis ſublate eēt. Is gͦ paſſionis ſue tꝑe pene octo mēſes ſibi ante mortem in cella latiſſima ſedēs curabat ſolēnitegrotātes non grauit̉ ferēs quo ſue egritudini nō ꝓdeſſet ſed etiā ſe vidētes ꝯſolabatur ⁊ dep̄cabat̉ vt rogarēt deum ꝓ anīaeius ⁊ de corꝑe nō curarēt. qꝛ dum ſanꝰ inquit eſſem nihil ꝓfuit michi. Hūc beniamīimitari ſtude o ſanctiſſime frater. ⁊ in oībꝰinfirmitatibꝰ tuis dn̄o ſemꝑ grās referasAudiat etiā dilectio tua de beato ſtephāomonacho qual̓r in infirmitate ſua domīogrās agere ſtuduit. Stephanꝰ aūt hītauitiuxta mare occeanū ꝑfecta degēs ⁊ integraꝯtinētia. Qui circa. lx. annos ꝓbatiſſimꝰmonachus fuit. ⁊ Anthonio magno notiſſimus. Fuit itaqꝫ māſuetꝰ ⁊ ſapiēs locutōne ſuauis ⁊ vtil̓. triſtātiū ꝯſolabat̉ aīos ⁊ad alacritatē reuocabat. lꝫ neceſſaria tribu