CCXVII.

nō peccare Hec em̄ vox ad hoīem ſemꝑ clamat vſqꝫ ad vltimā reſpirationem. Hodieꝯuertimini ne vobis repētina mors tanqͣmfur ſuꝑueniat. ¶ Abbas pymeniꝰ dixit cūgemitū. Oēs ꝟtutes ingreſſe ſunt in cellāmeā p̄ter vnā virtutē ⁊ ex eius labore ſtathō. Interrogauerunt eū frēs. Que eſt iſtavirtus abba. Rn̄dit ſenex. At ſꝑ ſeip̄m rep̄hendat homoꝘQ ꝑ penitentiā vno die poteſt hō recōciliari deoUidā ex patribꝰ de aliqͦ referebat¶) ep̄o. eo ꝙ audiſſet duos ex plebeſua viros nimie impuritatis ⁊ adulteros. Rogauit gͦ deū vt ſi ita eſſet agnoſceret. Cū ergo poſt oblationē cōſecratamvnuſquiſqꝫ ad cōmunionē accederet. ꝑ ſinguloꝝ facies intelligebat ⁊ aīos. peccatoꝝem̄ facies nigras inſpiciebat vt carbones.⁊ oculos ſanguine repletos. alios ꝟo viditclara facie ⁊ veſtibꝰ albis indutos. Cū aūtcorpꝰ dn̄i ſuſcepiſſent in quorundā vultibꝰlumē. in quorūdā ꝟo flāma videbat̉ Ut ātagnoſceret de illis quoꝝ crimē audierat cōmunionē illis porrexit. ⁊ vidit vnū ex illisclara facie ⁊ honorabili albiſqꝫ veſtibus circūdatum. alteꝝ ꝟo nigꝝ ⁊ horribili vultu.Et poſtqͣꝫ diuini myſterij gr̄am ſuſceperūtvnū luxquedā illuſtrauit. alteꝝ aūt qͣſi flāma ſuccēdit. Orauit ergo ep̄s deū d̓ ſingulis que ei on̄ſa fuerāt ſe edoceri. Aſtās autangelꝰ dn̄i dixit ad eū. Oīa que de iſtis audiſti vera ſunt. ſꝫ ille vnꝰ in ſordibꝰ ſuis adhuc ꝑmanet. ⁊ in volūtate peccādi. iō illumnigra facie ⁊ flāma ſuccēdi vidiſti Ille aūtalt̓ ſil̓is illi quidē erat ſicut audieras. ſꝫ iōillū clara facie illuſtrari vidiſti. qꝛ recordatus eoꝝ q̄ prius fecerat ⁊ abrenucians illismalis oꝑbꝰ cū lachrymiſ ⁊ gemitibus deimiſericordiā poſtulabat. ꝓmittēs vt ſi p̄terita illi fuiſſent dimiſſa pctā vlteriꝰ ad eadēnō rediret. ⁊ iō prioribꝰ criminibꝰ deletisad hāc gr̄am quā vidiſti ꝑuenit. Cum aūtep̄s de gr̄a dei miraret̉. eo ꝙ nō ſolū de tormentis tā turpiſ vite hoīem libeꝝ ſtatueritſed ⁊ tāto bonore decorauerit. Rn̄dit angelus. Bn̄ miraris. hō em̄ es. Nā dn̄s nr̄ acveſter naturaliter bonꝰ ⁊ humanꝰ ē ceſſan-

tibus a peccatis ⁊ penitētibꝰ in ꝯfeſſione qꝛnō ſolū tormēta dimittit ſꝫ ⁊ honorē efficitdignos Sic em̄ deꝰ dilexit hoīes vt vnigenitū ſuū daret ꝓ peccatoribuſ. ⁊ ꝓ ipſis admortē deſtinaret. qͦ ergo cū īimici eiꝰ eſſentmori ꝓ ip̄is elegit. qͣnto magis miſeret̉ eorum cū illiꝰ ꝓprij ſint. Hoc gͦ ſcias ꝙ nullapeccata hoīm dei bonitatē vincūt ſi tm̄modo ꝑ pnīam vnuſquiſqꝫ q̄ prius fecerat aboleuerit mala Milericors eſt em̄ deꝰ ⁊ infirmitatē generis humani ſcit ⁊ paſſionū fortitudinē ⁊ diaboli ꝟtutē vl̓ maliciā. ⁊ cadētibus qͥdē hoībꝰ in peccatū tanqͣꝫ filijs īdulgens expectat emēdationē. penitētibus ꝟotanqͣꝫ languidis cōpatit̉ ⁊ miſeret̉. ⁊ moxſoluēs pctā eoꝝ iuſtoꝝ illis etiam p̄mia tribuit. Audiēs aūt ep̄us miratꝰ eſt nimis. etglorificauit deū. manifeſtās omnibꝰ que facta ſunt¶DDe eodemHBbas paulꝰ ſimplex habebat hācA gr̄am vt ingrediētes in eccl̓iam ſenes aſpiciēs ex ip̄a facie eoꝝ vniuſcuiuſqꝫ cogitationes ſiue male ſiue bone eſſent ſentiret. Cū gͦ aliqn̄ veniſſent ad eccleſiam vidit eos clara facie ⁊ leto aīo īgredi.⁊ angelos eoꝝ cū gaudioꝑiter cum ipſis.Unū aūt vidit nigrū ⁊ nebuloſum hn̄temcorpꝰ: ⁊ demones hinc atqꝫ inde trahenteseū ad ſe. miſſo freno ī naribꝰ eiꝰ ⁊ angelumſanctū eiꝰ de lōge ſequētē triſtē. Beatus gͦpaulꝰ cepit flere amariſſime ⁊ pectꝰ ſuū tūdere. ſedēs an̄ eccl̓iam ꝓpter eū quē talemaſpexerat Oēs aūt alij ſenes vidētes eumſic flentē ceperūt rogare vt ſi qͦd in illis vidiſſet manifeſtaret. aut cū illis ingrederet̉in cōgregatiōꝫ. Ille aūt noluit ingredi ſꝫ ſꝑflebat ꝓpter eū quē ſic viderat. Poſt paululū aūt cū abſoluta ꝯgregatōe diſcederēt.iteꝝ oīm vultꝰ circūſpiciebat: ſi tales egrederent̉ quales ingreſſi ſunt. Et vidit illumquē an̄ viderat nigꝝ ⁊ nebuloſum: egreſſūclara facie ⁊ cādido corꝑe. de mones de longe ſequētes eū. ſanctū aūt angelū eius ꝓpeeū hilarē ⁊ gaudētē ſuꝑ eū nimiſ. Tūc ſanctus paulꝰ exurgēs cū gaudio vociferabat̉bn̄dicens deū ac dicēs. O qͣnta miſericordia ⁊ benignitas dei eſt. qͣnta miſeratio eiꝰ

F 3