Folium

In hac ſolitudine ſumme ſanctitatis mōachi diutiſſime cōmorātes repente ſūt a diſcurrentibꝰ interempti ſaracenis. quoꝝ corpora tam a ppl̓o regionis illius qͣꝫ ab vniuerſa arabu plebe tanta veneratione ſūt ꝑcepta. vt innumeri ppl̓i ꝯcurrētes ex vtraqꝫ ꝑte. grauiſſimū ſibi certamē ꝓ reliquijseoꝝ indixerūt. pie inter ſe ꝓ ſancta rapinedeuotione decertantes. quinā iuſtiꝰ mereretur eoꝝ ſepulturam ac reliquias poſſidere. Illis ſcꝫ de vicina cōmoratione ip̄oꝝ alijs de originis ꝓpinquitate gloriantibꝰ.De abbate Daniele.Nter ceteros heremitas. abbateꝫiquoqꝫ vidimꝰ Danielē equalē ceteris in omnibꝰ ꝟtutibꝰ ſed peculiarius gr̄a humilitatis p̄ditū. qͥ merito puritatis ac manſuetudinis ſue a ſancto Paphuntio eiuſdē ſolitudinis p̄ſbitero. ad dyaconij officiū eſt p̄e lectus. In tantū eī iſdēbeatus Paphūtiꝰ virtutibꝰ ip̄ius aggaudebat vt quē vite meritiſ ⁊ gr̄a parē ſibi nouerat. coequare ſibi etiā ſacerdotij ordīe feſtinaret Deniqꝫ optans ſibimet ſucceſſorēdigniſſimū ꝓuidere ſuꝑſtes. p̄ſbiterij bonore eū ꝓuexit Qui tn̄ pͥorꝭ ꝯſuetudinē humilitatis nō omittens nihil vnqͣꝫ ſibi illopn̄te de ſublimioris ordinis adiectōne donauit. ſed ſemꝑ abbate Paphūcio offerente ſpiritales hoſtias. ille velut diaconꝰ ī prioris miniſterij ꝑmanſit officio. In quo tn̄beatū paphunciū cū talis vir eēt ac tantusvt in multis etiam p̄ſcīam gr̄e poſſideret.hec ſpes de ſubſtitutōis electōe fruſtrata ē.Nam nō longe poſt huncip̄m quē ſibi ꝑauerat ſucceſſorē ante ſe ad deū ꝑmiſit.De abbate Sereno.IUmme ſanctitatis ⁊ ꝯtinētie viꝝnomīſqꝫ ſui ſpeculū abbatē vidimus Serenū. quē ſingulari veneratione p̄ ceteris admirati ſumus. Cui ſupͣomnes virtutes que nō ſolū in actu eiꝰ vl̓moribus. ſed etiā ip̄o vultū ꝑ dei gr̄am refulgebat. ita eſt peculiari beneficio dono caſtitatis infuſus. vt nec leip̄m quidē naturalibus incētiuis inquietari vel in ſopore ſentiret. Ad quā tamē carnis puritatē qūo ꝑuenerit qꝛ ſupra conditionē hūane nature

videtur. neceſſariū eſſe reor explicare. Hicigitur beatꝰ Serenꝰ ꝓ interna cordis atqꝫcorꝑis caſtitate. nocturnis diurniſqꝫ p̄cibus. ieiunijs quoqꝫ ac vigilijs infatigabiliter inſiſtenſ. cū ſe vidiſſet orationū ſuaꝝ obtinuiſſe vota cunctoſqꝫ eſtus in corde ſuo ꝯcupiſcentie extinctos. velut ſuauiſſimo guſtu puritatis accenſꝰ. in maiorē ſuā ſitimzelo caſtitatis exarſit. ⁊ intentioribꝰ cepit ieiunijs ac obſecrationibꝰ incubare. vt mortificatio paſſionis huius que interiori homīſolo dono dei fuerat attributa. ad exteriorꝭetiam puritatē eatenus ꝑueniret. vt ne ip̄equidem vel illo ſimplici ac naturali motu.qui etiā in ꝑuulis atqꝫ lactētibꝰ excitat̉. vlterius pulſaretur. Cūqꝫ petitōni cepte ſuꝑplicatione iugi ac lacrimis indefeſſus inſiſteret. adueniens ad eū angelus in viſionenocturna. eiqꝫ velut aꝑiens vterū quandāignitam carnis ſtrumā de eius viſceribuseuulſit atque ꝓiecit. ſuiſqꝫ locis vt fuerantomnia inteſtina reſtituens dixit ad eū. Ecceinquit incentiua carnis tue abſciſa ſunt. etobtinuiſſe te noueris hodierno die ꝑpetuācorꝑis puritatē quā fideliter poſtulaſti. hecde gr̄a dei que memorato viro peculiariterattributa ē breuiter dixiſſe ſufficiat Ceterūcū ad eū die qͣdrageſima veniſſemꝰ. ac d̓ diuerſis queſtionibꝰ eū flagitaremꝰ: ad extremū de impugnatōne demonū eū requirebamus. Tunc ille vt ſemꝑ erat. placidiſſimovultū rn̄dens dixit. Nō em̄ demones hr̄epoteſtatē quenqͣꝫ hominē ledendi. Exēplū beati Iob manifeſta ratione demōſtratvbi nō ampliuſeū temptare audet inimicꝰqͣꝫ diuina ei diſpenſatione concedit̉.De eo ꝙ non eandem vim habeant nūcdemones contra monachos quomodo anRteriori tempore.Atis tn̄ nobꝭ exꝑientia nr̄a ⁊ ſeniorum noſtroꝝ relatione comꝑtumeſt. nō eandē vim demones nūc habere ꝯtra mōachos. quā anteriori teꝑe inter anachoretaꝝ princiipa in quibꝰ adhucraritas monachoꝝ in heremo ꝯmanebat.Tāta nāqꝫ tūc erat demonū feritas vt vixpauciſſimi tolerare habitationē ſolitudiniſpoſſent. Siquidē in ipſis cenobijs ī quibꝰ