CXCVII

nens deus. factus eſt puer. factus ē lectorAccipiēs nanqꝫ libꝝ legit in ſinagoga di.Spus dn̄i ſuꝑ me eo ꝙ vnxerit me euangeliſare pauꝑibꝰ me miſit. Factus eſt ſubdiaconus. Faciēs nanqꝫ de fune flagelluꝫomēs eiecit de templo. oues vendentes etboues. Factus eſt diaconus. p̄cingens em̄ſe lintheo lauit pedes diſcipuloꝝ ſuoꝝ. p̄cipiens eis fratꝝ pedes lauare. Factus ē p̄ſbiter qꝛ reſedit in medio igrōꝝ populumdocens. Factus eſt ep̄s quia accipiens panem bn̄dixit ac fregit ⁊ dedit diſcipul̓ ſuisFlagellatus eſt ꝓpter te vt redimeret te.Crucifixus ⁊ mortuus eſt ⁊ tercia die r̄ſurrexit ⁊ aſſumptus eſt. Om̄ia hec ꝓpter noſſuſcepit in ſe. omīa iuxta diſpenſatōem. oīaper ordinem. om̄ia ꝯſequenter oꝑatꝰ eſt vtſaluaret nos. ⁊ tu ꝓpter eū nil toleras Simus ſobrij vigilemꝰ vacemꝰ orōibꝰ. ⁊ queplacita ſunt ei facientes vt ſaluari poſſimꝰIoſeph nonne in egiptū eſt venditꝰ ī terrāalienam. Tres pueri in babiloniā captiuiducti ſunt. nūquid ibi cuiuſqͣꝫ habuerūt noticiam. Tamē deus patrocinatus eſt eisſuſcepitqꝫ ⁊ glorificauit eos qꝛ timebāt eūqui dat aīmam ſuam deo. non habet ꝓpriaꝫvoluntatem ſed expectans dei arbitriū nonlaborat. Nam ſi tuam vis facere volūtatēnon cooꝑante deo nimium fatigaberis.Interrogauit frater abbatem paſtoreꝫdicēs. Quid eſt qd̓ ſcriptum ē. Nolite cogitare de craſtino. dicit ei ſenex. Ad hoīeꝫreſpicit hoc qui in tēptatōne eſt ꝯſtitutus⁊ deficit vt non cogitet qͣꝫtum tēporis ī eafacturus ſit. ſed potius qd̓ hodiernum eſt ⁊quotidianū futuꝝ libenter ſuſcipiat ¶ Interrogauit frater abbatem iohānem dicēsQuomodo anima habens ꝓpria vulneranon erubeſcit detrahere ꝓximo ſuo. Cui reſpondit ſenex ꝑ ꝑabolam. Erat quidā pauper homo bn̄s vxorem. qui cum vidiſſꝫ aliqn̄ aliam mulierē pulcriorem. ip̄am quoqꝫ ſortitus eſt in ꝯiugiū. Erāt aūt vtreqꝫnude. Sed cum eēt in quodā loco nūdīerogauerūt eum ambe dicētes. Tecum deſideramus venire. Quas mittens nudasin dolium cum nauicula trāſfretauit. venitqꝫ ad locum. Facto aūt meridie cum vna

earum populo recedente vidiſſet ſilentiuꝫexiliuit de dolio in quēdam locum vicinuꝫvelociter ⁊ veteres atqꝫ ꝯciſſos pānos r̄periens p̄cinxit ſe. dehinc fiducial̓r viſa ē ambulare. Altera vero nuda ſedēs intrīſecusdicebat marito. Ecce meretrix iſta nuda ēnec ꝯfundit̉. Cui maritus cum dolore acſtupore reſpondit. O miraculum. Hec vtcunqꝫ ꝯfuſionem ſuam cooꝑuit. tu ꝟo vndiqꝫ nuda non erubeſcis culpare vel ex ꝑte veſtitam. Ita eſt om̄is detractor qui propria mala non videns aliena ſemꝑ accuſatQ ¶ Dixerūt quidā frēs abbati anthonio. volumus a te audire verbum quomodo ſaluari poſſimus. Tunc ait ſenex. Ecceſcripturas audiſtis ſufficiat vobiſ. Qui dixerunt. Et a te volumus audire verbum.Rn̄dit eis ſenex. Audiſtis dn̄m dicentemſi quis te ꝑcuſſerit in ſiniſtrā maxillam p̄be ei ⁊ alteram. Dicūt ei hoc implere nonpoſſumus. Dicit eis. Si ergo alteram p̄bere non poteſtis. ſaltim in vna ꝑcuſſi ferte patienter. Rn̄derunt ei. Nec hoc poſſumus. Dicit eis. Si nec hoc poteſtis vultis ne ꝑcuti magis qͣꝫ ꝑcutere. Dicunt eiNec hoc volumꝰ. Tūc ſenior ait diſcipl̓oſuo. Sucos preꝑa frībꝰ iſtis. qꝛ nimis īfirmati ſunt. Deinde dixit eis. Si nec hͦ necillud poteſtis quid faciam vobis. gͦ ſola oratio neceſſaria eſt ꝓ vobis ¶ Dixit ab.Iohannes quibuſdā fratribꝰ. quia fuerūttres philoſophi ſimul amici. quorū vnusmoriens alteri reliquit filiū ſuū ꝯmēdatūqui in etate iuuenili ꝓuectus: nutritorisſui adulterauit vxorem. Quo ſcelere ꝯgnito miſſus eſt foras. Deinde cū plurimumpeniteret non ei ꝯceſſit ingreſſum. ſed aitilli. Uade ⁊ eſto tribꝰ annis inter damnatos qui metalla in flumine colligunt. ⁊ ſictibi indulgeo culpā tuā. Quo poſt triennium redeunte rurſus ait. Uade alios tresannos et da mercedes vt iniurias patiarꝭIlle ergo fecit ſic tres annos alios. Quidixit ei. Ueni ergo nunc in ciuitatem Athenienſium vt philoſophiam diſcaſ Eratautem ad portam ciuitatis quidam ſenexphiloſophus ſedēs: qui intrātes ciuitateꝫcōtumelijs afficiebat. Iniuriauit ergo et