CXCLIII

ducebat eos in cellā ip̄oꝝ di. Uenite et videte martiriū hoꝝ ꝑegrinoꝝ F ¶ Duoqͥdā pr̄m rogauerūt deū vt on̄deret eis inquā ꝑuenerint mēſurā ⁊ venit ill̓ vox di.Qꝛ in villa illa que eſt in egipto eſt ſecl̓arqͥdā eucariſtus noīe ⁊ vxor eiꝰ vocat̉ marianōdū adhuc ꝑueniſtis in mēſurā ip̄oꝝ. Exurgētes aūt illi duo ſenes venerūt in vicuꝫillū. Qui ꝑcūctantes inuenerūt cellulā ip̄ius ⁊ vxorē eiꝰ. ⁊ dicūt ad eā vbi ē vir tuꝰ.At illa ait eis. Paſtor eſt ouiū ⁊ ip̄as paſcit. ⁊ introduxit eos in domuꝫ ſuā. Cū ꝟoſero ſcm̄ eēt venit ip̄e eucariſtꝰ cū ouibꝰ etvidēs illos ſenes ꝑauit illis mēſam. miſitqꝫ peluī ⁊ lauit pedes eoꝝ. Qui dixer̄t ei.Nō guſtabimꝰ quicqͣꝫ niſi indicauerꝭ nob̓oꝑatōeꝫ tuā. Tuc eucariſtꝰ cū hūilitate dixit eis. Ego ſuꝫ paſtorouiū ⁊ hec vxor meaeſt. Cum ꝟo ꝑſeueraſſent illi ſeniores rogātes eū vt oīa denunciaret eis ⁊ ip̄e nollet dicere. dixerunt ei. Deus miſit nos acte. Audiēs aūt eucariſtus hoc ꝟbum timuit. dixitqꝫ. Ecce oues iſtas hēmꝰ a ꝑntibꝰnoſtris. ⁊ qͥdquid ex ip̄is donauerit nobiſdeus diuidimꝰ in tres ꝑtes. Partē vnaꝫpauꝑibꝰ ⁊ vnā ꝑtē in ſuſceptōe ꝑegrinoꝝ⁊ terciā ꝑtem in vſum nr̄m. Ex quo auteꝫaccepi vxorē meā. neqꝫ ego pollutus ſū neqꝫ ip̄a ſed virgo eſt. Singulariter autē remoti a nobis dormimꝰ ⁊ noctu qͥdē induimus nos ſaccos. in die ꝟo veſtimēta nr̄a ⁊vſqꝫ nunc nemo hoc hoīm ꝯgnouit Cū autem hec audiſſent illi prēs mirati ſunt. ⁊ receſſerunt gl̓ificātes deū. ¶ Uenit aliqn̄ abbas machariꝰ ille egiptiꝰ de ſcithi in mōtēnytrie. in die oblatōnis ad monaſteriū abbatis pambo. ⁊ dixerunt ei ſeniores loci illius. Dic fratribꝰ ꝟbum edificatōiſ paterQui ait eis. Ego nondum factus ſuꝫ monacbus. ſed vidi monachos ⁊ ait. Sedente me aliqn̄ in cellula in ſcythi. ꝑurgebantme cogitatōes mee dicētes. Surgens vade vſqꝫ in deẜtum. ⁊ ꝯſidera quidquid illicvideris. Et ꝑmāſi luctās cum aīo meo ꝑquinqꝫ ānos dicēs ne forte ſit a demōibuſiſta ſuggeſtio. Cum gͦ ꝑſeuerarē iſta cogitare abij in heremū ⁊ reꝑio ibi ſtagnū aqͣꝝ⁊ inſulā in medio eius. veniebāt quoqꝫ di-

uerſa aīalia heremi iſtius. ⁊ bibebant ex eoInter que vidi duos hoīes nudos. ⁊ ꝯtremuit corpꝰ meū. putabā em̄ ꝙ ſpūs eſſent.Cunqꝫ illi vidiſſent me trepidātem locutiſunt ad me dicētes. Noli timere. etem̄ noſhoīes ſumus. Dixi itaqꝫ illis. Un̄ eſtis etqūo in hanc heremū veniſtis. qui dixeruntDe cenobio ſumus. ⁊ factꝰ eſt nobis ꝯſenſus ⁊ egreſſi ſumꝰ. ⁊ ecce egreſſionis nr̄e qͣdraginta anni ſunt. Erat aūt vnꝰ ex eis egiptiꝰ alius ꝟo thebeus. Interrogabāt autem me ⁊ ip̄i dicētes. Qūo eſt md̓s. ⁊ ſi alcendit aquā ẜm tꝑs ſuū. ſi etiā hꝫ md̓s abundātiā ſuā. rn̄di eis. Etiā. Quos ⁊ egointerrogaui. Qūo poſſum fieri monachusDicūt mihi. Niſi quis renūciauerit oībꝰque in md̓o ſunt non pōt fieri monachus.Quibꝰ dixi. Ego infirmꝰ ſum ⁊ nō poſſuꝫſicut vos. Rn̄derūt mihi. Si non potes ſicut nos ſede in cella tua ⁊ plāge pctā tua.Interrogaui gͦ eos dicēs. In hyeme nonſentitis frigus aut in eſtate nō incēdit corpus vr̄m cauma. At illi dixerūt. Deꝰ fecitnobis hāc diſpenſatōem vt neqꝫ in hyemefrigus neqꝫ in eſtate ardorem ſentiamus.Iōqꝫ dixi vobis qꝛ ego nondū factus ſummonachus. ſed vidi monachos igͦſcite mihi G ¶ Sedebat aliqn̄ abbas ſiſoi ſolꝰin monte abbatis anthonij. Morā aūt faciente miniſtro eius venire ad eum ꝑ mēſesdecem nō vidit hoīem. Ambulās auteꝫ inmontē. inuenit quēdam capiētem agreſtiaaīalia. Cui ſenex dixit. vn̄ venis ⁊ qͣꝫtū tēporis hēs hic. At ille dixit. ꝟe abba habeovndecim mēſes in mōte iſto ⁊ nō vidi hominē niſi te. Audiēs aūt hec ſenex ītrauitin cellā ſuā. ⁊ ꝑcutiebat ſeip̄um di. Ecce ſiſoi exiſtimabas te aliqͥd feciſſe. ⁊ neqꝫ vt ſecularꝭ hic ita feciſti. ¶ Idē ip̄e ſiſoīs abbasſedēs in cella ſꝑ claudebat oſtiū ſuū. Dicebāt aūt de ip̄o qn̄ in die dormitōiſ ſue cumſederēt circa eū prēs reſplēduit tāqͣꝫ ſol facies eiꝰ ⁊ dixit ad eos. Ecce abbas āthoniꝰvenit. ⁊ poſt puſillū rurſus dicit eis Eccechorus ꝓphetaꝝ venit. Et iteꝝ ampliꝰ facies eius refulſit ⁊ dixit. Ecce chorus apl̓orum venit. Et dupl̓r refulſit adhuc facieseius. ⁊ ecce ip̄e quaſi cū aliquibꝰ loquebat̉

C 2